پاپ لئو چهاردهم هوش مصنوعی را تهدیدی برای کرامت انسانی دانسته است؛ اما فقط افراد عمیقاً پایبند به ایمان دینی نیستند که ممکن است درباره سازگاری هوش مصنوعی با باورهایشان نگران باشند. دیوید دورمن، اومانیستِ غیرخداباور، اخیراً معافیت دینی گرفت تا در محیط کار از هوش مصنوعی استفاده نکند.

دورمن، مدیر دانشگاه کنتاکی، به TechCrunch گفت: «اومانیسم مجموعه‌ای از باورها درباره تجربه انسانی و نحوه تعامل انسان‌ها با جهان است.» او گفت این دیدگاه بر «بهزیستی و شکوفایی انسان، هم در سطح فردی و هم جمعی، […] متمرکز است و از هر فرد می‌خواهد بکوشد هم بهزیستی و شکوفایی خود و هم بهزیستی و شکوفایی اطرافیانش را بهبود ببخشد.»

دورمن هم‌زمان با افزایش محبوبیت هوش مصنوعی در زندگی روزمره، به انجمن اومانیست‌های آمریکا (AHA) — یک سازمان غیرانتفاعی که اومانیسم سکولار را ترویج می‌کند — مراجعه کرد تا بررسی کند چگونه می‌تواند از حمایت‌های قانونی در برابر الزام به استفاده از هوش مصنوعی در محل کار برخوردار شود. او معتقد است استفاده از این فناوری با باورهایش در تضاد است.

او با اشاره به تأثیری که اتکای بیش‌ازحد به هوش مصنوعی ممکن است بر تفکر انتقادی بگذارد، گفت: «ما با به‌کارگیری فعالانه ذهن‌مان است که خودمان و دیگران را به کنشگرانی اخلاقی تبدیل می‌کنیم؛ کاهش این توانایی [از طریق استفاده از هوش مصنوعی] ناگزیر بر توان ما برای چنین کاری تأثیر منفی می‌گذارد.»

دورمن در بیانیه‌ای که اوایل این هفته AHA منتشر کرد، نوشت: «هوش مصنوعی توانایی مردم برای تأمین معاش را مختل می‌کند، هزینه‌های زیست‌محیطی آن برای بشریت و سیاره‌مان فاجعه‌بار است و جایگزین‌شدن خلاقیت انسانی با آن و سرقت این خلاقیت، عناصر فرهنگی‌ای مانند هنر و ادبیات را که موجب شکوفایی جامعه می‌شوند، تهدید می‌کند.»

اومانیسم ضد دین نیست، اما معمولاً برای کسانی جذاب است که به وجود خدا یا نیروی فراطبیعی دیگری تردید دارند و در عین حال در پی چارچوبی علمی و اخلاقی برای اتکا به آن هستند.

الکساندریا هویسکنز، وکیل انجمن اومانیست‌های آمریکا، به TechCrunch گفت: «نگرانی درباره هوش مصنوعی و کرامت انسانی در ادیان و سنت‌های گوناگون، از تعالیم کاتولیک گرفته تا یونیورسالیسم و اومانیسم، دیده می‌شود. ما می‌خواهیم اومانیست‌ها یا افراد غیرخداباور بدانند که در این دسته‌ها قرار می‌گیرند و قانون در محیط کار از آن‌ها نیز حمایت می‌کند.»

دورمن نخستین اومانیستی است که برای پرهیز از استفاده از هوش مصنوعی، تسهیلاتی در محل کار دریافت کرده و یکی از نخستین افرادی است که علناً از تلاش خود برای دریافت چنین حمایت‌هایی سخن گفته است. او پس از خواندن خبری درباره ارین ماوس، مهندس نرم‌افزار و پیرو یونیورسالیسم توحیدی، که توانسته بود حمایت‌های مشابهی برای خود دریافت کند، به فکر پیگیری این موضوع افتاد.

دورمن گفت: «برای من، این موضوع به خودم و باورهایم مربوط می‌شد. طبیعتاً قصد ندارم به دیگران بگویم چطور فکر یا احساس کنند… اما امیدوارم این کار کسانی را که نگرانی‌های مشابهی دارند تشویق کند تا نه لزوماً برای معافیت دینی، بلکه برای پیگیری نگرانی‌هایشان تا حد توان و به مناسب‌ترین شیوه‌ای که خودشان تشخیص می‌دهند، اقدام کنند.»

جی بلانتون، سخنگوی دانشگاه کنتاکی، به TechCrunch گفت این دانشگاه درخواست‌های مربوط به تسهیلات دینی را به‌صورت موردی بررسی می‌کند و در این بررسی، مسئولیت‌های شغلی کارمند و شرایط درخواست را در نظر می‌گیرد.

بلانتون در بیانیه‌ای گفت: «در این مورد، دانشگاه تشخیص داد که می‌توان تسهیلاتی فراهم کرد و در عین حال به کارمند اجازه داد وظایف اصلی سمت خود را ادامه دهد. با تغییر فناوری و مسئولیت‌های شغلی، ممکن است این تسهیلات بازبینی شوند تا از معقول و عملی‌بودن آن‌ها اطمینان حاصل شود.»

وضعیت ماوس به‌ویژه غیرمعمول است، زیرا امروزه به‌ندرت پیش می‌آید که مهندسان نرم‌افزار بدون هیچ‌گونه کمک هوش مصنوعی کدنویسی کنند. اما دورمن در سمت اداری خود، که در آن از پژوهشگرانی که برای دریافت کمک‌هزینه درخواست می‌دهند پشتیبانی می‌کند، ملزم به استفاده از هوش مصنوعی نبوده است. مانند بسیاری از کارکنان در حوزه‌های مختلف، برخی از همکاران و مدیران او کارمندان را به امتحان‌کردن این ابزارها تشویق کرده‌اند؛ بنابراین او ترجیح داد همین حالا برای دریافت معافیت اقدام کند، مبادا این پیشنهاد در آینده به الزامی تبدیل شود.

دورمن گفت: «امیدوارم اگر [دیگران] احساس مشابهی دارند، برای پیگیری راه‌حلی به‌نوعی دلگرم شوند.»