گری تن، مدیرعامل Y Combinator، پیش‌تر با لحنی شوخی‌آمیز اذعان کرده که به «روان‌پریشی سایبری» دچار شده و گاهی از شدت هیجان کار با عامل‌های هوش مصنوعی‌اش به‌سختی می‌خوابد. تن در قسمت جدیدی از پادکست والتر آیزاکسون با نام The Builders که قرار است سه‌شنبه منتشر شود، هزینه اشتیاقش را اعلام کرد.

او به آیزاکسون گفت: «سالانه حدود $100[,000] تا $200,000 برای توکن‌ها هزینه می‌کنم.» تن از عامل‌ها برای پروژه‌های کاری و وظایف کدنویسی بی‌شماری استفاده می‌کند و مجموعه ۲۳ مهارت Claude Code خود را که gstack نام دارد، آزادانه در GitHub به اشتراک گذاشته است؛ او گفت هدفش از این کار کمک به دیگران برای آشنایی با توانایی‌های عامل‌هاست.

از یک سو، او همان‌طور از عاملش استفاده می‌کند که بسیاری از مردم از هوش مصنوعی بهره می‌برند: برای کمک به تحقیق درباره پادکست آیزاکسون و آماده‌شدن برای پرسش‌هایی که ممکن است از او مطرح شود. از سوی دیگر، عاملش در مدیریت زندگی او هم کمک می‌کند.

او گفت: «عامل همه ایمیل‌ها و تمام محتوای Dropbox من را خوانده است. مثلاً همه یادداشت‌های Apple Notes من را خوانده، حتی یادداشت‌های جلسات درمانی‌ام را که به ۲۰ سال پیش برمی‌گردند.»

او استفاده از عامل‌های هوش مصنوعی را این‌طور توصیف می‌کند: دریافت کمک برای «تقریباً هر کاری که در زندگی روزمره انجام می‌دهید، آن هم به شکلی که عامل تا حدی مستقل‌تر آن را انجام دهد. تصورش کنید مثل Jiminy Cricketی که همیشه روی شانه‌تان نشسته است. تقریباً هر کاری بخواهید انجام دهید، شما را می‌شناسد و برای کمک حاضر است. حتی خودش پیش‌دستی می‌کند و می‌پرسد: “نظرتان درباره این چیست؟” یا کمک می‌کند چند قدم جلوتر را ببینید.»

تن که از نخستین کاربران OpenClaw بوده و حالا کاربری حرفه‌ای به‌شمار می‌رود، می‌گوید یکی از چیزهایی که یاد گرفته این است که نباید با عامل‌های هوش مصنوعی مثل نرم‌افزارهای سنتی برخورد کرد. او گفت: «بعضی‌ها آن‌قدر نگران تکرارپذیری و ایمنی هستند که در عمل، تمام جنبه‌های جذاب کار با یک عامل هوش مصنوعی را قربانی می‌کنند؛ عاملی که اساساً می‌تواند بسیار شبیه به یک انسان باشد.»

او گفت برای نمونه، Y Combinator هم از عاملی استفاده می‌کند که «دارد شیوه کار ما در YC را از نو می‌سازد». او افزود: «حالا مثلاً یک عامل هوش مصنوعی داخلی به نام Stray Light داریم که تا حدی شخصیت دارد و در عین حال، به نوعی مغز شرکت هم هست. یعنی واقعاً به تمام اطلاعات مربوط به هر بنیان‌گذاری که تاکنون از او حمایت کرده‌ایم، هر کسی که تا به حال برایمان ایمیل فرستاده و همه درخواست‌ها دسترسی دارد.»

تن که طبیعتاً عاشق پرشور فناوری است (همان‌طور که از کسی که گرداننده شتاب‌دهنده استارتاپی مشهور سیلیکون‌ولی است انتظار می‌رود)، باور دارد عامل‌های هوش مصنوعی شخصی سرانجام فراگیر می‌شوند؛ البته به شرط آنکه یک مشکل اساسی حل شود: هزینه‌ها باید کاهش پیدا کنند.

او گفت: «الان خیلی گران است» و افزود می‌داند مبلغی که برای عامل‌های هوش مصنوعی هزینه می‌کند، «امتیاز ویژه‌ای دیوانه‌وار است که همه از پسش برنمی‌آیند.»

اما عامل‌های رایگانی که شرکت‌های بزرگ فناوری کنترلشان می‌کنند هم شاید راه‌حل نباشند. او درباره آینده‌ای که دوست دارد فناوری بسازد و تأثیر Meta به‌عنوان یک شرکت شبکه‌های اجتماعی بر زندگی ما گفت: «این یک شرکت بسیار بزرگ است که الگوریتم را کنترل می‌کند و همه ما تا حدی آرزو می‌کنیم این‌طور نباشد.» او افزود: «پس می‌شود یک هوش مصنوعی شخصی را تصور کرد که خودتان کنترلش می‌کنید و برنامه‌نویسی‌اش را خودتان انجام می‌دهید.»