Anthropic در سال ۲۰۲۱ تأسیس شد تا اطمینان حاصل کند بشر می‌تواند هوش مصنوعی را کنترل کند و در بلندمدت از آن بهره‌مند شود. بااین‌حال، اکنون که این آزمایشگاه پیشرو به عرضه اولیه سهام نزدیک می‌شود، یک گروه از انسان‌ها از حق کنترل محروم خواهند ماند: کسانی که سهام آن را در بازارهای عمومی می‌خرند.

ساختارهای پیچیده‌ای که به بنیان‌گذارانی مانند Elon Musk یا Mark Zuckerberg امکان می‌دهند بدون مالکیت بخش عمده سهام شرکت‌های بورسی خود، کنترل آن‌ها را در دست داشته باشند، در سیلیکون‌ولی تازگی ندارند. اما تمرکز وسواس‌گونه Anthropic بر ایمنی هوش مصنوعی، به ساختار حاکمیت شرکتی واقعاً پیچیده‌ای انجامیده است که اختیار چندانی در تصمیم‌های مهم شرکت، از جمله انتخاب اعضای هیئت‌مدیره، برای سهام‌داران عادی باقی نمی‌گذارد.

نخست اینکه Anthropic یک شرکت با منفعت عمومی است؛ یعنی شرکتی انتفاعی که طبق قانون مجاز است در کنار سودآوری، مأموریتی عمومی را نیز مدنظر قرار دهد. هدف این شرکت ترویج ایمنی هوش مصنوعی است. این جایگاه از اختیار هیئت‌مدیره برای تصمیم‌گیری درباره ایمنی هوش مصنوعی محافظت می‌کند؛ تصمیم‌هایی که ممکن است صرفاً بر اساس ارزش سهام‌داران گرفته نشوند، بی‌آنکه سرمایه‌گذاران ناراضی بتوانند از شرکت شکایت کنند.

در حال حاضر، ریاست هیئت‌مدیره بر عهده Daniela Amodei، رئیس Anthropic است و اعضای آن عبارت‌اند از Dario Amodei، مدیرعامل شرکت و برادر او؛ Reed Hastings، هم‌بنیان‌گذار Netflix؛ Christopher Liddell، مدیر مالی پیشین Microsoft و GM؛ Vas Narasimhan، مدیرعامل Novartis؛ و Yasmin Razavi، شریک Spark Capital. یک کرسی هیئت‌مدیره خالی است.

دوم اینکه Anthropic بخش قابل‌توجهی از اختیار هیئت‌مدیره را به Long Term Benefit Trust (LTBT) واگذار کرده است؛ هیئتی مستقل که قرار است تمرکز شرکت را بر مأموریتش برای منفعت‌رسانی به بشریت حفظ کند. این تراست مالک یک طبقه از سهام است که به آن اختیار می‌دهد اکثریت اعضای هیئت‌مدیره شرکت را انتخاب و برکنار کند؛ این اعضا «مدیران کلاس T» نامیده می‌شوند. ریاست LTBT بر عهده Neil Shah، متخصص سلامت جهانی و مدیرعامل پیشین GiveWell، سازمان غیرانتفاعی رتبه‌بندی خیریه‌ها، است. Ben Bernanke، رئیس پیشین فدرال رزرو؛ Richard Fontaine، کارشناس امنیت ملی؛ و Christopher Stubbs، فیزیک‌دان دانشگاه Harvard، نیز عضو آن هستند. در حال حاضر یک کرسی در LTBT خالی است و اعضای فعلی خودشان فردی را برای پر کردن آن انتخاب خواهند کرد.

سوم اینکه هفت بنیان‌گذار Anthropic به‌طور مشترک مالک طبقه ویژه‌ای از سهام هستند که به اکثریت آن‌ها ۵۰٫۱ درصد از حق رأی سهام‌داران را می‌دهد و به آن‌ها امکان می‌دهد سه عضو هیئت‌مدیره را انتخاب کنند. اگر به هر دلیلی میان بنیان‌گذاران اکثریتی شکل نگیرد، تنها در آن صورت آرای سهام آن‌ها متناسب با آرای دارندگان سهام عادی محاسبه می‌شود.

در نهایت، هیئت‌مدیره می‌تواند مانعی در برابر LTBT ایجاد کند. هرگاه LTBT یکی از چهار مدیر خود را به‌عنوان فردی «مشخص‌شده» معرفی کند یا او را بدون ذکر دلیل برکنار کند (یعنی بدون طرح ادعای تخلف)، کمیته انتصابات هیئت‌مدیره می‌تواند با این اقدام مخالفت کند و تصمیم‌گیری را به رأی‌گیری میان کارکنان شرکت واگذار کند.

نمایی از این ساختار:

پیش‌بینی پویایی‌های چنین ساختار پیچیده‌ای دشوار است. پیش‌تر نمونه‌ای قابل‌توجه دیده‌ایم که در آن ساختاری مشابه عملاً کنار گذاشته شد: ماجرای موسوم به «وقفه» در OpenAI، زمانی که هیئت‌مدیره این شرکت در پی نگرانی‌هایی مبنی بر اینکه Sam Altman با آن‌ها صادقانه رفتار نمی‌کند، برای مدتی کوتاه او را از سمت مدیرعاملی برکنار کرد. وفاداری کارکنان شرکت به Altman باعث شد هیئت‌مدیره عقب‌نشینی کند، او را به سمتش بازگرداند و ساختار حاکمیتی تازه‌ای برقرار شود. به نظر می‌رسد ساختار Anthropic چنین قدرتی را برای کارکنان رسمیت می‌بخشد.

در Anthropic، اگر اتحاد بنیان‌گذاران ترک بردارد، ممکن است سهام‌داران عادی بیش از حد انتظار حق اظهارنظر پیدا کنند. همچنین، اگر کارکنان از هیئت‌مدیره در برابر چهره‌های برجسته گردآمده در LTBT حمایت کنند، می‌توانند تصمیم این تراست درباره کرسی‌های هیئت‌مدیره را وتو کنند.

کنترل بنیان‌گذاران همیشگی نخواهد بود: بنیان‌گذاران می‌توانند ۱۰ سال پس از عرضه اولیه سهام، به کنترل خود بر شرکت پایان دهند؛ در غیر این صورت، هرگاه تعدادشان به کمتر از سه نفر برسد، کنترل آن‌ها خودبه‌خود پایان می‌یابد. در آن زمان، LTBT به فعالیت خود ادامه می‌دهد تا زمانی که ۸۵ درصد از سهام‌داران عادی به پایان کار آن رأی دهند یا این تراست با تأیید هیئت‌مدیره کناره‌گیری کند.

اگر و زمانی که دیگر هیچ‌یک از دو طبقه ویژه سهام‌داری وجود نداشته باشد—امیدواریم نه در پی فاجعه‌ای ناشی از هوش مصنوعی—سهام‌داران عادی سرانجام کنترل شرکت را در دست خواهند گرفت.