اعتراف جنسن هوانگ، مدیرعامل Nvidia، به داشتن رابطه نامشروع (و گزارش‌هایی درباره رابطه‌ای دیگر با یکی از زیردستان مستقیمش) که روز پنجشنبه هیئت‌مدیره را به برکناری او واداشت، صرفاً یک رسوایی جنسی معمولی و جنجالی درباره مدیرعامل میلیاردرها نیست.

در این ماجرا، دولت آمریکا به یکی از شرکای عاطفی او مظنون است که برای چین جاسوسی می‌کند. او همچنین از مدیران یک شرکت neocloud مستقر در سنگاپور است که گمان می‌رود تراشه‌های Nvidia را به‌صورت قاچاق به چین می‌رساند.

این روابط بی‌تردید نشان‌دهنده قضاوت بسیار ضعیف هوانگ و، به‌گمان من، غروری مهارنشده در سطوح گوناگون است. چنین انتخاب‌هایی نه‌فقط خیانت به همسر ۴۰ساله‌اش، بلکه برای شرکت او نیز دردسرساز است. رابطه با هر یک از شرکای Nvidia به‌اندازه کافی بد است؛ اما او کسی را انتخاب کرد که در دل وضعیتی ژئوپولیتیکی مانند انبار باروت قرار داشت. حتی اگر شرکت آلیس مظنون به کمک به شرکت‌های چینی برای دور زدن محدودیت‌های تراشه نبود (و او به‌نحوی از این موضوع بی‌خبر مانده بود)، باز هم با اجاره‌دادن زیرساخت قدرتمند هوش مصنوعی به شرکت‌های چینی از یک خلأ قانونی بهره‌برداری می‌کرد.

همین پیامدهای احتمالی برای امنیت ملی است که ممکن است هوانگ را درگیر کابوس تحقیر علنیِ ادامه‌داری کند. رؤسای جمهوری‌خواه کمیته‌ها همین حالا هم او را برای ادای شهادت در جلسات غیرعلنی احضار می‌کنند تا درباره پیامدهای امنیتی این ماجرا پاسخ‌گو باشد.

آیا دموکرات‌ها هم که قرار است با تشکیل کنگره جدید در ژانویه کنترل کمیته‌های کلیدی را به دست بگیرند، او را برای ادای شهادت به کنگره فرامی‌خوانند؟ هنوز کسی نمی‌داند؛ اما هوانگ رابطه نزدیکش با دونالد ترامپ را به رخ کشیده است. یادتان هست ترامپ در ماه سپتامبر، وقتی هوانگ روی صحنه اجلاس All-In بود، با او تماس گرفت؟ Nvidia همچنین ۲۵ میلیون دلار به تالار رقص ترامپ کمک مالی کرد؛ پروژه‌ای که نزد رأی‌دهندگان آمریکایی عمیقاً نامحبوب است. چند قانون‌گذار دموکرات هم پیش‌تر وعده داده‌اند منابع مالی آن را بررسی کنند.

به‌عبارت دیگر، او میلیاردرِ نزدیک به ترامپ است. تا روز پنجشنبه، چهره هوش مصنوعی و مراکز داده بود (موضوعی سیاسی که نزد رأی‌دهندگان هم عمیقاً نامحبوب است) و علناً به رابطه نامشروع با زنی که مظنون به جاسوسی برای چین است، اعتراف کرده است. هرچند دیگر مدیرعامل نیست، بعید است دموکرات‌ها بتوانند چنین هدف وسوسه‌انگیزی را نادیده بگیرند.

جدا از آنچه ممکن است در آینده رخ دهد، هوانگ درست زمانی نفوذش را از دست داده که از آن برای سوق‌دادن صنعت فناوری به چندین مسیر متفاوت استفاده می‌کرد. این حوزه‌ها اکنون بزرگ‌ترین حامی خود را از دست داده‌اند.

هوانگ بزرگ‌ترین و پرصداترین مدافع مدل‌های هوش مصنوعی open-weight در صنعت فناوری و میان سیاست‌گذاران دولتی بوده است. Nvidia نه‌تنها مدل‌های open-weight خودش را عرضه می‌کند، بلکه فناوری‌های متن‌باز دیگری نیز برای عامل‌های هوش مصنوعی، امنیت هوش مصنوعی و موارد دیگر ارائه می‌دهد. این شرکت حتی با خرید بزرگ‌ترین پلتفرم میزبانی این مدل‌ها، یعنی Hugging Face، به مبلغ ۱۲.۹ میلیارد دلار موافقت کرده است. (قرار است این معامله در نیمه نخست سال آینده، مشروط به تأیید نهادهای ناظر، نهایی شود.)

در ماه ژوئیه، زمانی که گزارش شد Anthropic و OpenAI از دولت ترامپ می‌خواهند مدل‌های چینی open-weight را ممنوع کند، هوانگ نامه‌ای در حمایت از مدل‌های open-weight به‌طور کلی سازمان‌دهی کرد (نه لزوماً مدل‌های چینی) که صدها شرکت فناوری آن را امضا کردند.

مدل‌های open-weight به شرکت‌ها امکان انتخاب در بازار می‌دهند و هزینه‌ها را کاهش می‌دهند. شاید پس از هوانگ، بزرگ‌ترین حامی این مدل‌ها ساتیا نادلا از Microsoft باشد؛ اما او صنعت را برای اعلام حمایت سازمان‌دهی نمی‌کند.

امسال OpenAI و Anthropic بارها از رویدادهای مختلفی خبر دادند که در آن عامل‌های هوش مصنوعی‌شان به شبکه‌های دیگران نفوذ کرده یا مرتکب تخلف‌های دیگری شده بودند. هوانگ با صدای بلند اعلام می‌کرد که صنعت هوش مصنوعی هنوز به مقررات نیاز ندارد و خودش از پسِ ایمنی برمی‌آید.

در حالی که صنعت درباره اقدام‌های لازم بحث می‌کرد (حسابرسان؟ هیئتی شبیه FINRA؟)، هوانگ بار دیگر صنعت فناوری را گرد هم آورد. Nvidia بیش از ۱۰۰ شرکت را با خود همراه کرد تا به طرح Open Agent Safety Platform او بپیوندند؛ تلاشی عمدتاً متن‌باز برای مقابله با همه‌گیری عامل‌های هوش مصنوعی بدرفتار.

طبیعتاً این تلاش یک‌شبه مشکل را حل نکرده است و حالا سخنگوی اصلی خودتنظیم‌گری از راهکارهای فناورانه، جایگاه اثرگذاری خود را از دست داده است.

هوانگ همچنین از پرصداترین کسانی بوده که اصرار دارند هوش مصنوعی یک سامانه مهندسی‌شده است که محصول تولید می‌کند و بنابراین می‌توان آن را مانند هر سامانه مهندسی‌شده دیگری کنترل کرد. این دیدگاه در برابر بدبینان آخرالزمانی هوش مصنوعی و حتی آزمایشگاه‌های بزرگ هوش مصنوعی قرار می‌گیرد؛ آزمایشگاه‌هایی که گاهی مدل‌هایشان را در آستانه رسیدن به آگاهی (Anthropic) یا همچون ذهن‌هایی بیگانه (OpenAI) معرفی می‌کنند.

تا وقتی هوانگ با پیامدهای اقداماتش دست‌وپنجه نرم می‌کند، پرصداترین صدای این روایت مخالف، دست‌کم در آینده قابل پیش‌بینی، خاموش خواهد بود.

هوانگ همچنین به‌تازگی فهرست بلندبالایی از سازندگان رایانه‌های شخصی را متقاعد کرده بود تا به رؤیای دیرینه‌اش برای تأمین CPU (تراشه‌های پردازنده اصلی) آن‌ها بپیوندند. در روزگاری که بیشتر آمریکایی‌ها جز چت‌بات تجربه‌ای از هوش مصنوعی نداشته‌اند، او خط تولید تازه‌ای از رایانه‌های شخصی رده‌بالای مجهز به هوش مصنوعی را راه‌اندازی کرد که برای اجرای محلی عامل‌ها طراحی شده‌اند.

قرار است این رایانه‌های جدید در فصل تعطیلات پایان سال عرضه شوند و ممکن است در میان مخاطبان هدف خود، از جمله تولیدکنندگان محتوا، توسعه‌دهندگان و دیگر افرادی که با عامل‌ها آشنایی دارند، فروش خوبی داشته باشند. اما حالا که هوانگ به‌خاطر خیانت به همسرش با زنی که مظنون به جاسوسی است، به سوژه میم‌ها تبدیل شده، شاید بهترین گزینه برای بازاریابی این دستگاه‌ها به‌عنوان جایگزینی جذاب برای Mac mini نباشد.

هوانگ درست زمانی اعتبارش را نابود کرد که پذیره‌نویسان اوراق قرضه (وام‌دهندگان) و خریداران این اوراق دیگر تمایلی به بدهی‌های مرتبط با توسعه زیرساخت هوش مصنوعی ندارند. به گزارش Forbes، از حدود ۸۰ میلیارد دلار اوراق قرضه مراکز داده که امسال منتشر شده، نزدیک به نیمی از آن‌ها در رده پرریسکِ «بی‌ارزش» قرار داشته‌اند.

بااین‌حال، هوانگ دست از تلاش نکشید و به‌دنبال راه‌هایی بود تا تأمین مالی این رونق را ادامه دهد و درآمد شرکتش را افزایش دهد. بی‌تردید او مجوز شمار سرسام‌آوری از معاملات موسوم به «چرخشی» را صادر کرده است؛ معاملاتی که در آن Nvidia در شرکت‌ها سهام می‌خرد تا بودجه توسعه آن‌ها را فراهم کند و آن شرکت‌ها بتوانند تراشه بخرند. به گزارش Bloomberg، بر اساس برخی برآوردها، تا ماه ژوئیه تعهدات شرکت در چنین معاملاتی به ۷۵۰ میلیارد دلار رسیده بود. Nvidia در ماه اوت حتی جسورانه‌تر عمل کرد و با تضمین تأمین مالی ۱۰۵ میلیارد دلاری برای یک مرکز داده OpenAI در اوهایو موافقت کرد؛ خبری که CNBC گزارش داد.

هوانگ گروه تازه‌ای از سرمایه‌گذاران را نیز به میدان آورد. او در ماه اوت اعلام کرد شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصیِ برخوردار از منابع مالی فراوان، یعنی Apollo، BlackRock، Blackstone، Brookfield، Goldman Sachs و KKR، تا سقف ۵۰۰ میلیارد دلار برای توسعه مراکز داده تعهد کرده‌اند. او به آن‌ها اطمینان داد که پردازنده‌های گرافیکی Nvidia در این مراکز داده می‌توانند وثیقه باشند، چون Nvidia تضمین می‌کرد این تراشه‌ها ارزش خود را حفظ کنند.

هوانگ Nvidia را به‌عنوان «زیرساختی سرمایه‌پذیر» با چرخه فروش مجددی طولانی، مانند هواپیماها، معرفی کرد. سپس، همان‌طور که اغلب انجام می‌داد، با رسانه‌های مالی گفت‌وگو کرد تا چشم‌اندازش را مطرح کند. اما حالا وال‌استریت نگران است که سهام Nvidia سقوط کند و سبد سرمایه‌گذاری آن‌ها و شاید اقتصاد را هم با خود پایین بکشد.

Nvidia بهترین فروشنده‌اش را از دست داده و صنعت هوش مصنوعی هم بزرگ‌ترین مشوق و تبلیغ‌کننده‌اش را. حتی اگر هوانگ somehow دوباره به عرصه عمومی برگردد تا باز از هوش مصنوعی حمایت کند، موضوع هر مصاحبه و دیداری زندگی جنسی، انتخاب‌ها و امنیت ملی خواهد بود، نه چشم‌انداز او برای صنعت.

باید منتظر بمانیم و ببینیم Nvidia چگونه از پسِ رسوایی‌ای برمی‌آید که هوانگ برایش به بار آورده است؛ اما حالا که این شرکت سرانجام وارد دوره پس از «حالت بنیان‌گذار» شده و به‌دنبال مدیرعامل جدیدی می‌گردد، بعید است نفوذ و اعتبار لازم را برای سوق‌دادن صنعت به همان شیوه هوانگ داشته باشد.