برای Amy Ma، بنیان‌گذار Danu Robotics، جرقهٔ این ایده پس از سال‌ها کار به‌عنوان توسعه‌دهندهٔ نرم‌افزار در یکی از بانک‌های لندن زده شد. محل کار او از آن دفترهای پرخدماتی بود که در حوزهٔ مالی معمول‌اند؛ اما با وجود همهٔ امکانات، Ma با نگرانی متوجه شد که زباله‌های سطل‌های بازیافت ساختمان را در سطل زبالهٔ معمولی خالی می‌کنند.

Ma به TechCrunch گفت: «با اینکه پول زیادی دارند، کلی سطل بازیافت مختلف هست که در نهایت همه‌شان به یک جا می‌رسند.»

هرچه بیشتر دربارهٔ این مشکل تحقیق کرد، ابعاد آن گسترده‌تر به نظر می‌رسید. مسئله فقط ساختمان محل کار او نبود. اقتصاد بازیافت در مجموع اغلب به این وابسته است که انسان‌ها زباله‌ها را دستی دسته‌بندی کنند و انواع مواد قابل‌بازیافت را از میان آن‌ها بیرون بکشند.

Ma به یاد می‌آورد: «فناوری را دیدم و با خودم گفتم می‌توانیم خیلی بهتر از این عمل کنیم.»

او حالا با شرکت شش‌سالهٔ Danu Robotics که در ادینبرو، اسکاتلند مستقر است، به این وعده عمل می‌کند. این شرکت رباتی ساخته است که زباله‌های قابل‌بازیافت را ارزان‌تر و سریع‌تر دسته‌بندی می‌کند. Ma شش سال روی این ایده کار کرده و سرانجام محصول خود را به بازار عرضه می‌کند. ربات او که H.E.R.O. نام دارد، چند مزیت نسبت به رقبا دارد؛ برای مثال، به‌جای سیستم مکش، با گیره‌ای انبرمانند اشیا را برمی‌دارد. اما تفاوت بزرگ‌تر به رویکرد تجاری شرکت برمی‌گردد: Danu از هوش مصنوعی برای بهبود مداوم نرم‌افزار ربات استفاده می‌کند.

این رویکرد هم‌اکنون در حال جذب مشتری است. Danu از دو مشتری بزرگ نامهٔ اعلام علاقه دریافت کرده و قراردادهایی به ارزش ۵۰۰ هزار دلار امضا کرده است. مهم‌تر از آن، بیش از ۲۰۰ مشتری بالقوه در فرایند فروش این شرکت قرار دارند؛ موضوعی که راه ورود آن را به بازار ۲۰ میلیارد دلاری دسته‌بندی مواد بازیافتی در اروپا و آمریکای شمالی هموار می‌کند.

با اتکا به این چشم‌انداز، Dabnu در مرحلهٔ تأمین مالی اواخر بذرپاشی ۵ میلیون دلار جذب کرده است تا به پیشبرد تجاری‌سازی محصول ادامه دهد.

بازار ربات‌های جمع‌آوری زباله همین حالا هم رونق دارد؛ به‌ویژه بازوهای مبتنی بر مکش که رقبایی مانند Glacier و RecycleEye عرضه می‌کنند. اما Ma معتقد است اقتصاد بازیافت باعث می‌شود رقیب جدید به‌راحتی بتواند ارزش خود را ثابت کند. مراکز بازیافت از موادی که می‌توانند دسته‌بندی کنند درآمد کسب می‌کنند؛ بنابراین، یک سیستم کارآمد بازگشت سرمایهٔ فوری دارد. برآورد Ma این است که یک مرکز فعال با به‌کارگیری این ربات در خط دسته‌بندی، در مقایسه با سرمایه‌گذاری اولیهٔ ۱۶۰ هزار دلاری و هزینهٔ نگهداری سالانهٔ ۲۴ هزار دلاری، ۴۸۵ هزار دلار درآمد اضافی خواهد داشت. این هزینه به‌مراتب کمتر از هزینهٔ راهکارهای رقیب است و Ma معتقد است ربات آن‌ها کارآمدتر هم خواهد بود.

از آنجا که این دستگاه‌ها هم‌اکنون در حال عرضه هستند، هدف بعدی Ma ساخت رباتی مقاوم‌تر، کوچک‌تر و چندمنظوره‌تر است. وقتی ربات به‌اندازهٔ کافی قابل‌حمل شود، می‌توان از آن بیرون از مراکز تخصصی مدیریت زباله نیز استفاده کرد و این موضوع دامنهٔ کاملاً تازه‌ای از کاربردها را پیش روی آن می‌گذارد.

Ma به TechCrunch گفت: «وقتی کوچک‌تر شود، می‌توان از آن به‌عنوان راهکار مستقل بازیافت در رویدادها، مراکز خرید، بیمارستان‌ها یا فرودگاه‌ها استفاده کرد تا زباله‌ها همان‌جا که تولید می‌شوند بازیافت شوند؛ و این راهی است که واقعاً می‌توانیم مدیریت پسماند بسته‌بندی را تغییر دهیم.»