Amazon اخیراً از Microsoft پیروی کرد و گفت که دیگر هنگام مذاکره با دولت‌های محلی درباره مراکز داده از توافق‌نامه‌های عدم افشا (NDA) استفاده نمی‌کند.

در تازه‌ترین قسمت پادکست Equity از TechCrunch، Sean O’Kane، Rebeccan Bellan و من درباره اعلامیه Amazon گفت‌وگو کردیم؛ اعلامیه‌ای که در میانه یک پست وبلاگی مفصل‌تر منتشر شد که در آن Amazon استدلال می‌کند مراکز داده در واقع برای جوامع مفیدند.

Rebecca کمی تردید داشت که موج اخیر توقف موقت پروژه‌های مراکز داده اثری ماندگار داشته باشد؛ به‌ویژه از آن‌جا که این توقف‌ها فقط یک یا دو سال طول می‌کشند و «این مراکز داده تا دو، سه، چهار یا پنج سال آینده وارد مدار نمی‌شوند». من در پاسخ گفتم حامیان مراکز داده قطعاً نگران به نظر می‌رسند.

در همین حال، Sean گفت یکی از دلایل اصلی واکنش منفی، ضعف صنعت در برقراری ارتباط است.

او گفت: «در بخش بزرگی از مناقشه‌ها و واکنش‌های منفی به هوش مصنوعی و مراکز داده دیده‌ایم که این صنعت در توضیح دادن خودش واقعاً ضعیف عمل می‌کند و آشکارا و پیوسته از این موضوع ناراضی است که بیشتر مردم نمی‌توانند دنیایی را تصور کنند که در آن این فناوری‌ها برایشان مفید باشند.»

برای خواندن پیش‌نمایشی از گفت‌وگوی ما که برای کوتاه‌تر و روشن‌تر شدن ویرایش شده، ادامه دهید.

Sean O’Kane: جالب است که این موضوع به‌نوعی در پست وبلاگی گم شده بود و بخشی از روایت گسترده‌تری بود که Amazon آشکارا می‌خواهد مطرح کند. فکر می‌کنم می‌فهمم چرا آن را در کانون توجه قرار ندادند، اما به‌نظر من این موضوع ریشه بسیاری از مشکلاتی است که صنعت فناوری در حال حاضر، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی به‌طور کلی و مراکز داده به‌طور خاص، با آن‌ها روبه‌روست. 

می‌توان درباره این‌که آیا مردم باید نگران تأثیر مراکز داده بر ارزش ملکشان، قبض برقشان یا مصرف آب در منطقه باشند و این‌که آیا این موارد واقعاً مشکل‌سازند یا بیش از اندازه بزرگ‌نمایی شده‌اند و غیره، حرف‌های زیادی زد.

فکر می‌کنم بخش بزرگی از این مسئله به این برمی‌گردد که بسیاری از این پروژه‌ها عملاً در خفا مذاکره می‌شوند. گاهی مردم می‌دانند که موضوع مذاکره یک مرکز داده است، اما نمی‌دانند در نهایت چه کسی قرار است از آن استفاده کند یا در آن مستقر شود. 

این مسئله از مدت‌ها پیش در صنعت فناوری وجود داشته است. همیشه به میانه دهه ۲۰۱۰ برمی‌گردم؛ زمانی که Uber با سرعت زیادی در حال گسترش بود. Uber از جمله شرکت‌هایی بود که هنگام تعامل با دولت‌های محلی، بارها از این روش استفاده می‌کرد. به‌خصوص یادم هست آن زمان در The Verge کار می‌کردم و یکی از نویسندگان آزاد مطلبی درباره شهری در حومه Orlando نوشت که Uber در آن تلاش می‌کرد برای تأمین یارانه سفرهای افرادی که می‌خواستند پس از سفر با Uber از حمل‌ونقل عمومی استفاده کنند، با مسئولان شهر مذاکره کند.

تمام این مذاکرات در خفا انجام می‌شد. و مسئله فقط این نبود که این پنهان‌کاری به‌خودی‌خود آزاردهنده بود؛ بلکه به‌خاطر همین پنهان‌کاری می‌شد دید که Uber هرچه بیشتر به درخواست امتیازهای دیگری هم عادت می‌کند.

بنابراین باید از این دست اقدامات بیشتر انجام شود. خوشحالم که Amazon چنین کاری می‌کند. باید دید آیا واقعاً اثر مثبتی خواهد داشت یا نه، اما در حال حاضر مواضع مردم بسیار تثبیت‌شده است.

Rebecca Bellan: بله، برایم جالب است بدانم این اقدام چه اثری خواهد داشت و آیا باعث می‌شود جوامع بتوانند با موفقیت زیرساخت‌هایی را که شرکت‌ها باید بسازند به تعویق بیندازند یا متوقف کنند. بر اساس آنچه از برخی افرادی شنیده‌ام که هر روز با مراکز داده سروکار دارند، بسیاری از این توقف‌های موقتی که تصویب می‌شوند ــ و تعدادشان هم قابل‌توجه است، از جمله موردی که اخیراً در San Francisco تصویب شد و تا حدی طنزآمیز است ــ فقط یک یا دو سال اعتبار دارند. 

اما این مراکز داده تا دو، سه، چهار یا پنج سال آینده وارد مدار نمی‌شوند. توسعه همه این پروژه‌ها به دلایل مختلفی، از مسائل مربوط به کاربری زمین گرفته تا تأمین مالی، به‌شدت به تأخیر خواهد افتاد. البته اگر مخالفت‌ها ادامه پیدا کند، ممکن است اثرگذار باشد؛ اما اغلب از خودم می‌پرسم این مخالفت سیاسی واقعاً چقدر بر ماجرا اثر می‌گذارد.

Anthony Ha: توقف موقتی که با آن بیش از همه آشنایی دارم، موردی است که در New York اعمال شد. فکر می‌کنم این توقف یک‌ساله است و مجوز پروژه‌های بزرگ را شامل می‌شود. [از نظر فنی، این توقف تا نهایی شدن روند بررسی زیست‌محیطی ایالت ادامه دارد؛ روندی که انتظار می‌رود یک سال طول بکشد.]

پس همین حالا هم در این زمینه تا حدی جای مانور وجود دارد. معمولاً هم موضوع را این‌طور مطرح می‌کنند: «این‌طور نیست که فکر کنیم [مراکز داده] بد هستند و نباید سراغشان برویم؛ بلکه [موضوع این است که] باید برای بررسی آن‌ها وقت بگذاریم.» این حرف به آن‌ها فرصت زیادی می‌دهد تا بعداً بگویند: «راستش تصمیم گرفتیم این کار عالی است. از آن خوشمان می‌آید.»

اما می‌توان فهمید کسانی که می‌خواهند این مراکز داده را بسازند نگران‌اند؛ به همین دلیل است که با توییت‌های نامتعادل افرادی مثل Trump یا David Sacks روبه‌رو می‌شویم. فقط گذر زمان نشان می‌دهد این مقاومت [جوامع] چقدر طول می‌کشد و تا چه اندازه جدی است، اما به‌نظر من آن‌ها نگران‌اند. 

همچنین قابل‌توجه است که Microsoft اوایل امسال اعلامیه مشابهی درباره استفاده نکردن از NDAها منتشر کرد. فکر نمی‌کنم صرفاً کنار گذاشتن NDAها باعث شود مخالفان این مراکز داده بگویند: «عالی است، انجامش بدهیم. من موافقم.» اما به‌نظر من شروع این گفت‌وگو با این حرف است: «اصلاً نمی‌دانیم چه‌کار می‌کنید، چون همه این کارها را در خفا پیش برده‌اید.» بنابراین به‌نظر می‌رسد این اقدام گام اول خوبی باشد.

Sean: مشکل بزرگ‌تر این‌جا، مشکل ارتباطی است، درست است؟ فکر می‌کنم این مشکلی در سراسر صنعت فناوری است، اما حالا به‌ویژه شدت گرفته؛ چون در دورانی زندگی می‌کنیم که شعار «ارتباط مستقیم» و «لازم نیست با رسانه‌ها حرف بزنید، رسانه‌ها مرده‌اند» و از این قبیل حرف‌ها رواج دارد. 

نمی‌خواهم مدام این موضوع را تکرار کنم، چون ما در رسانه کار می‌کنیم و [فکر می‌کنیم] هنوز اهمیت داریم. اما در بخش بزرگی از مناقشه‌ها و واکنش‌های منفی به هوش مصنوعی و مراکز داده دیده‌ایم که این صنعت در توضیح دادن خودش واقعاً ضعیف عمل می‌کند و آشکارا و پیوسته از این موضوع ناراضی است که بیشتر مردم نمی‌توانند دنیایی را تصور کنند که در آن این فناوری‌ها برایشان مفید باشند. دلیلش هم این است که اغلب توانایی [فناوری] لازم وجود ندارد و بخشی از ماجرا هم این است که آن‌ها در توضیح دادن این موضوع خوب عمل نمی‌کنند. 

هفته گذشته مطلبی نوشتم درباره این‌که یک سال از زمانی می‌گذرد که واقعاً از Tesla نشنیده‌ایم درباره تلاشش برای تحقق چیزی که ابتدا «فراوانی پایدار» می‌نامید و حالا در بیانیه مأموریتش «فراوانی شگفت‌انگیز» نام گرفته، حرف بزند. برایم عجیب است که یک سال از آن ماجرا گذشته و شرکت هنوز تعریف چندان خوبی از این مفهوم ندارد؛ به‌خصوص با توجه به این‌که هنگام اعلام آن، یک PDF چندصفحه‌ای منتشر کردند و حتی سرسخت‌ترین طرفداران Tesla هم از Elon Musk و Tesla به‌خاطر مبهم بودن آن انتقاد کردند. متن شبیه مزخرفات LLM بود.

Anthony: یکی از چیزهایی که این موضوع به ذهنم آورده، روایت غالب و این حس است که برای مدتی این ایده را واقعاً به ما تحمیل می‌کردند: «این آینده‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی است و اجتناب‌ناپذیر است؛ یا همراه شوید یا عقب می‌مانید.»

روشن است که این آینده از بسیاری جهات با شتاب در حال پیشروی است، اما در چند زمینه مهم با موانعی روبه‌رو شده است. چیزی که در این میان واقعاً دوست داشته‌ام، این حس است که «نه، واقعاً باید برایش استدلال بیاورید.» نمی‌توانید فقط بگویید: «این آینده است، ساکت شوید.» 

و مشخصاً درباره Tesla و موضوع فراوانی، چیزی که برایم شگفت‌آور بود این نیست که هنوز تعریفی از فراوانی ارائه نکرده‌اند؛ بلکه این است که اصلاً از ابتدا چنین وعده‌ای داده بودند. فکر می‌کنم [این موضوع] نشان می‌دهد رابطه ما با Tesla و به‌ویژه کسانی که در آن سرمایه‌گذاری کرده‌اند و بی‌چون‌وچرا طرفدار Elon هستند، [چقدر عجیب شده است.] مسئله این نیست که آیا این شرکت خودروهای زیادی خواهد فروخت یا نه؛ مسئله این چشم‌انداز برای دگرگون کردن جامعه است. دست‌کم چیزی که به آن‌ها وعده داده می‌شود همین است.