نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر، کنترل کامل کنگره را به دموکرات‌ها سپرد و زمینه را برای شکل‌گیری یکی از دوقطبی‌ترین دولت‌های آمریکا در این دهه فراهم کرد؛ آن هم در شرایطی که جمهوری‌خواهان کاخ سفید را در اختیار دارند. 

نتایج روز سه‌شنبه نشان می‌دهد نارضایتی از مراکز داده، تأسیسات بزرگی که رایانه‌های موردنیاز برای راه‌اندازی هوش مصنوعی را در خود جای می‌دهند، به نیرویی سیاسی تبدیل می‌شود. حالا که دموکرات‌ها کنترل کنگره را در دست دارند، ممکن است محدودیت‌های تازه‌ای درباره محل ساخت مراکز داده و میزان نقش‌آفرینی جوامع محلی در این تصمیم‌گیری‌ها وضع شود.

مراکز داده در چندین ایالت به موضوعی تعیین‌کننده در انتخابات تبدیل شدند. نظرسنجی خروجی NBC نشان داد رأی‌دهندگان تا چه اندازه درباره هوش مصنوعی نگران‌اند: بیش از نیمی از پاسخ‌دهندگان معتقدند هوش مصنوعی بیش از آنکه سود داشته باشد، زیان‌بار است؛ در حالی که نزدیک به ۸۰ درصد با ساخت مراکز داده در محله‌های خود مخالف‌اند. در همین حال، نزدیک به ۶۰ درصد گفتند مراکز داده عامل مهم یا بسیار مهمی در رأی آن‌ها بوده است. نادین اسمیت، رئیس و مدیرعامل سازمان عدالت نژادی Color of Change، انتخابات روز سه‌شنبه را همه‌پرسی درباره این دانست که «این اقتصاد برای چه کسانی ساخته شده است». 

اسمیت با اشاره به استدلال رایج حامیان مراکز داده مبنی بر اینکه این زیرساخت‌ها برای پیشتاز ماندن آمریکا در جنگ و رقابت با چین ضروری‌اند، گفت: «امنیت ملی اهمیت دارد. اما خانواده‌های جنوب ممفیس هم که هوای آلوده به دود توربین‌های گازیِ تأمین‌کننده برق یک ابررایانه هوش مصنوعی را تنفس می‌کنند، اهمیت دارند.» (او به مرکز داده xAI در ممفیسِ ایالت تنسی اشاره داشت که برای تأمین برق از توربین‌های گازی استفاده می‌کند.)

رأی‌دهندگان در چندین ایالت در برابر گسترش زیرساخت‌های هوش مصنوعی ایستادند؛ این در حالی بود که ابرکمیته‌های سیاسی حامی هوش مصنوعی میلیون‌ها دلار هزینه کردند تا نظر آن‌ها را در این انتخابات میان‌دوره‌ای تغییر دهند. موج مخالفت با مراکز داده به‌ویژه در ایالت‌هایی مانند اوهایو محسوس بود؛ جایی که OpenAI در نظر دارد مرکزی به ارزش ۵۰۰ میلیارد دلار بسازد که بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار از تأمین مالی آن را Nvidia بر عهده دارد. در واقع، یکی از شهرستان‌های اوهایو که Meta قصد داشت در آن تأسیساتی به مساحت ۷۰۰ هزار فوت مربع بسازد، به‌تازگی ممنوعیت ساخت مراکز داده را تصویب کرد. همچنین جوامع محلی در سراسر ایالت، با اکثریتی قاطع به طرح‌های گسترش مراکز داده رأی منفی دادند. 

تحلیلگران Morgan Stanley پیش‌بینی می‌کنند که ایمی اکتون، فرماندار منتخب دموکرات، تهدیدی جدی برای گسترش مراکز داده در اوهایو نیز خواهد بود. در ایالت‌های دیگر، نامزدهایی در تگزاس، مین، میشیگان، نوادا، جورجیا و کارولینای جنوبی پس از مخالفت با گسترش سریع مراکز داده، کرسی‌های خود را به دست آوردند. آنیکت کونرو، پژوهشگر حوزه فناوری و سیاست، گفت: «روشن است که پول نمی‌تواند نتیجه را بخرد.» او افزود در سیاست امروز، ساختن یک «دشمن محلی» یکی از راه‌های ایجاد شتاب انتخاباتی است. 

گام‌های بعدی احتمالاً شامل توقف موقت بیشتر پروژه‌های ساخت‌وساز یا الزام مراکز داده به پرداخت هزینه ارتقای شبکه برق خود خواهد بود؛ به‌جای آنکه این هزینه‌ها به جوامع اطراف تحمیل شود. در واقع، Goldman Sachs پیش‌بینی می‌کند که پیروزی‌های دموکرات‌ها باعث تأخیر در ساخت مراکز داده در ایالت‌هایی مانند جورجیا و تگزاس شود.

کنترل کنگره به دست دموکرات‌ها ممکن است شانس تصویب طرح‌هایی مانند لایحه‌ای را هم افزایش دهد که سناتور برنی سندرز و نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز اوایل امسال ارائه کردند؛ هرچند چنین لایحه‌ای ممکن است با وتو نیز روبه‌رو شود. این طرح خواستار توقف سراسری ساخت مراکز داده جدید است تا زمانی که کنگره محدودیت‌های تازه‌ای وضع کند و اطمینان یابد که گسترش این مراکز هزینه برق را افزایش نمی‌دهد، به محیط زیست آسیب نمی‌زند و بدون موافقت جوامع محلی پیش نمی‌رود.

طرح‌های دیگری هم وجود دارند؛ از جمله قانون GRID Savings که سناتور مارتین هاینریش از نیومکزیکو پیشنهاد کرده است. این طرح مانع از آن می‌شود که هزینه‌های زیرساخت شبکه برق، در جریان گسترش مراکز داده بزرگ هوش مصنوعی، به جوامع محلی تحمیل شود.

محیط زیست نیز یکی از نگرانی‌های اصلی است؛ به‌ویژه در مرکز داده xAI در ممفیس و مراکز داده‌ای که در سراسر ویرجینیا، معروف به پایتخت مراکز داده جهان، از توربین‌های گازی برای تأمین برق استفاده می‌کنند. مایا وولوکم، مدیر برنامه در Data & Society، یک گروه پژوهشی غیرانتفاعی، معتقد است تغییر در مقررات انرژی، حقوق مربوط به زمین و دیگر سیاست‌های زیست‌محیطی می‌تواند بر گسترش مراکز داده تأثیر بگذارد؛ به‌ویژه حالا که دموکرات‌های کنگره قصد دارند عقب‌گرد دولت ترامپ در برخی حمایت‌های حوزه انرژی را بیشتر بررسی کنند؛ موضوعی که به گزارش نیویورک‌تایمز، ممکن است در دستور کار آن‌ها قرار بگیرد.   

وولوکم در ادامه گفت: «صرف‌نظر از اقدامات دولت فدرال، می‌توانم تصور کنم که با توجه به شتابی که از پایین به بالا شکل گرفته، در سطح ایالتی و محلی نیز تحرکات بیشتری ببینیم.» او برای نمونه به جینا هینوسا، فرماندار منتخب و حامی توقف سراسری ساخت مراکز داده، اشاره کرد. هینوسا و گرگ ابوت، فرماندار فعلی، هر دو خواستار اعمال محدودیت‌هایی شده‌اند؛ اما هینوسا بخش بزرگی از کارزار انتخاباتی خود را بر مخالفت با مراکز داده متمرکز کرد. این انتخاب در تگزاس قابل‌توجه است؛ ایالتی که شبکه برق آن در دهه گذشته آسیب‌پذیری خود را نشان داده است.

اما بخش دشوار ماجرا هنوز در پیش است. برای نمونه، اسمیت اکنون انتظار دارد که برای دور زدن موانعی که احتمالاً کنگره ایجاد خواهد کرد، شاهد کشمکش یا حتی صدور فرمان‌های اجرایی بیشتری باشد. او گفت: «حتی میان دموکرات‌ها هم توقف کامل مورد اختلاف است.» او به نگرانی برخی دموکرات‌ها اشاره داشت که توقف موقت می‌تواند پیشرفت هوش مصنوعی را کند و به امنیت ملی آسیب بزند.

او همچنین انتظار دارد لابی‌گران حوزه هوش مصنوعی تماس با قانون‌گذاران را آغاز کنند. اسمیت گفت: «دموکرات‌ها با وعده وادار کردن شرکت‌های بزرگ فناوری به پرداخت هزینه‌هایشان وارد رقابت شدند. وظیفه ما این است که مطمئن شویم وقتی دوربین‌ها خاموش شدند، این وعده را فراموش نمی‌کنند.»

این موج مخالفت ریشه‌هایی عمیق‌تر از خود ساختمان‌ها دارد؛ ساختمان‌هایی که پدیده تازه‌ای نیستند. یکی از مدیران شرکت‌های سهام خصوصی اخیراً به من گفت که مردم لزوماً از مراکز داده متنفر نیستند، بلکه با هوش مصنوعی مشکل دارند و مراکز داده به نمادی از ترس‌ها و نگرانی‌های آن‌ها درباره این فناوری تبدیل شده‌اند. وولوکم گفت: «به نظر می‌رسد نتایج دست‌کم از نارضایتی واقعی نسبت به قدرت شرکت‌های فناوری حکایت دارند.» او خاطرنشان کرد که این مسئله‌ای دوحزبی نیز هست.

در ماه گذشته، مردم به من گفته‌اند که نگران تأثیر مراکز داده بر محیط زیست و نیز نداشتن حق اظهارنظر درباره ساخت آن‌ها هستند.

برای نمونه، Amazon بدون آنکه بسیاری از ساکنان محلی متوجه شوند، مرکزی در گیلرویِ کالیفرنیا ساخت؛ کاری که با تکیه بر یک قانون منطقه‌بندی ۴۵ ساله انجام شد. قوانین منطقه‌بندی مبهم یا قدیمی، به‌همراه الزام مقام‌های محلی به امضای توافق‌نامه‌های عدم افشا (NDAs) که مانع صحبت آن‌ها درباره پروژه‌های مراکز داده می‌شود، خشم مردم از گسترش این مراکز را بیش از پیش برانگیخته است. مراکز داده همچنین میلیاردها دلار معافیت مالیاتی دریافت کرده‌اند و با وجود آنکه بسیاری از شرکت‌های فناوری از مزایایی مانند ایجاد شغل و برنامه‌های اجتماعی گفته‌اند، برای بسیاری از مردم این مزایا کافی نبوده است.

مردم می‌خواهند بدانند که همچنان می‌توانند درباره اتفاقاتی که در جوامعشان می‌افتد، نظر بدهند. بسیاری نیز نگران‌اند که گسترش هوش مصنوعی عمدتاً ثروت عده‌ای اندک را بیشتر کند، در حالی که جوامع آن‌ها متحمل پیامدهای منفی شوند و هزینه‌های زندگی افزایش یابد.

اسمیت گفت: «اگر زیرساخت هوش مصنوعی واقعاً اولویت ملی است، شرکت‌هایی که آن را می‌سازند باید بتوانند هزینه برق خود را بپردازند، استانداردهای هوای پاک را رعایت کنند، درباره میزان مصرفشان شفاف باشند و با رضایت ساکنان محله‌های مجاور دست به ساخت‌وساز بزنند. خانواده‌ها هرگز نباید از طریق قبض‌های خدماتی خود به ثروتمندترین شرکت‌های تاریخ یارانه بدهند.»