من از آن دسته افرادی نیستم که معمولاً برای نظافتچی خانه پول بدهند. زیادی خسیسم و تا حدی هم از این‌که پادکستی پخش کنم و با یک Magic Eraser به جان وان حمامم بیفتم لذت می‌برم. اما وقتی پستی در X درباره سرویس تازه‌ای برای نظافت خانه با ربات‌های انسان‌نما در سان‌فرانسیسکو دیدم، بی‌درنگ در فهرست انتظار ثبت‌نام کردم. دلم می‌خواست آپارتمانم حال‌وهوای The Jetsons را پیدا کند، حتی اگر فقط برای یک ساعت.

علاقه حرفه‌ای‌ام به روزنامه‌نگاری هم در این تصمیم بی‌تأثیر نبود. برای آن‌که تجربه‌ای واقعی داشته باشم، به Tau Robotics، استارتاپی که آن پست را در X منتشر کرده بود، نگفتم روزنامه‌نگارم؛ هرچند از نام واقعی‌ام استفاده کردم و ممکن است کسی درباره‌ام جست‌وجو کرده باشد. هدف بلندمدت Tau این است که نظافت با ربات‌های خودمختار را به واقعیت تبدیل کند، اما هنوز به آن مرحله نرسیده‌اند: فعلاً انسان‌ها از راه دور ربات‌ها را هدایت می‌کنند و با دوربین‌هایی که روی سر و مچ دست ربات‌ها نصب شده، اتفاقات را زیر نظر می‌گیرند. ربات‌ها هنگام نظافت داده‌هایی جمع‌آوری می‌کنند که Tau از آن‌ها برای آموزش نسل‌های مستقل‌ترشان استفاده خواهد کرد. هر پیشخوانی که با موفقیت پاک شود و هر تی‌شرتی که با موفقیت تا شود، به مدل‌های به‌کاررفته در ربات‌ها کمک می‌کند تا دفعه بعد بهتر عمل کنند.

از آن‌جا که این داده‌ها برای Tau بسیار ارزشمندند، هزینه نظافت را پایین‌تر از چیزی در نظر گرفته که شاید برای محصولی تا این اندازه پیشرفته انتظار داشته باشید. وقتی من وقت گرفتم، Tau برای یک ساعت نظافت با یک ربات ۳۰ دلار می‌گرفت؛ حالا هزینه هر نوبت نظافت هفتگی با دو ربات ۶۰ دلار است و برای یک نوبت نظافت ۱۰۰ دلار دریافت می‌شود. اما حتی با نرخ ارزان‌ترِ ساعتی ۳۰ دلار هم ربات‌های Tau چندان مقرون‌به‌صرفه نیستند. آن‌ها نظافت را با دقت انجام می‌دهند، اما کندند؛ بنابراین اگر شما هم مثل من وسوسه شوید که تمام مدت حضورشان بایستید و تماشایشان کنید، احتمالاً بهتر است وقتتان را صرف نظافت خودتان کنید.

بااین‌حال، ربات‌ها از نظر فیزیکی توانایی نظافت دارند و بی‌تردید دوست‌داشتنی‌اند. Tau هر رباتِ یک‌متر و سی‌وهفت‌سانتی‌متری را به یک «سر» چاپ سه‌بعدی مجهز کرده که آنتن‌هایش امکان ارتباط با دفتر مرکزی Tau را فراهم می‌کنند. هر ربات همچنین دو «دست» چنگکیِ چاپ سه‌بعدی دارد (ظاهراً نمونه‌های انسان‌مانندتر به‌اندازه کافی بادوام نیستند و چنگک‌ها برای بیشتر کارهای نظافتی عملکردی شگفت‌انگیز دارند). رباتی که به خانه من آمد، تی‌شرت Tau Robotics و جوراب‌های ضدلغزش پوشیده بود تا کف چوبی را خش نیندازد.

با این همه پشتیبانی انسانی که لازم دارند، این ربات‌ها بیشتر به ماشین‌های کنترلی شبیه‌اند تا Waymo. بسیاری از کارها، مثل مرتب‌کردن تخت و تا کردن لباس‌ها، به چیزی نیاز دارند که «هدایت سینماتیکی» نامیده می‌شود: هدایتگر انسانی حرکت‌های لازم را انجام می‌دهد و حسگرها آن حرکت‌ها را به ربات منتقل می‌کنند تا ربات از آن‌ها تقلید کند. این کارهای هدایت‌شده به‌روش سینماتیکی داده‌های آموزشی ارزشمندی تولید می‌کنند. شاید مدل‌های هوش مصنوعی Tau هنوز نتوانسته باشند مسئله تا کردن لباس را حل کنند، اما یادگیری از نمونه‌هایی که ربات‌ها در دنیای واقعی انجام داده‌اند، راهی است که آن‌ها را به این هدف می‌رساند.

بااین‌حال، به گفته Cornelia Weinzierl، هم‌بنیان‌گذار Tau که چند هفته پس از نظافت ماجرا را با او در میان گذاشتم و گفتم روزنامه‌نگارم، ربات هم‌اکنون می‌تواند بعضی کارهای دیگر، مثل جاروبرقی کشیدن و تی‌کشیدن، را بدون کمک انسان انجام دهد. اگر Tau بتواند از تمام داده‌هایی که جمع‌آوری می‌کند برای آموزش ربات‌های نظافتچی واقعاً خودمختار استفاده کند، این ربات‌ها حتی ممکن است با فراگیرتر شدن Waymo در سراسر کشور، به جدیدترین جاذبه گردشگری فناوری سان‌فرانسیسکو تبدیل شوند.

ربات نظافتچی‌ای که ماه گذشته به ساختمان من آمد، از همان ابتدا تماشایی بود. با یک مینی‌ون آبی‌رنگ رسید و Weinzierl و یکی دیگر از کارکنان Tau آن را از خودرو بیرون آوردند. همان‌جا ربات با نخستین مانعش روبه‌رو شد: هشت پله‌ای که به در ورودی ساختمان می‌رسید. برای استقبال از Weinzierl و ربات پایین رفته بودم و از ردیف جلو شاهد دست‌وپنجه نرم کردنش با پله‌ها بودم. مثل آدم مست از پله‌ها بالا می‌رفت. هر پله‌ای که با موفقیت بالا می‌رفت، احتمالاً با تلوتلوخوردنی رو به عقب همراه می‌شد که تمام پیشرفتش را از بین می‌برد؛ بااین‌حال، تحسین‌برانگیز بود که هیچ‌وقت کاملاً تعادلش را از دست نداد.

وقتی چندی بعد تجربه‌ام را با Weinzierl در میان گذاشتم، توضیح داد که ربات گاهی عجیب راه می‌رود، چون از دفتر مرکزی Tau از راه دور کنترل می‌شود و تأخیر کوتاه در انتقال سیگنال می‌تواند هماهنگی حرکاتش را مختل کند. او گفت: «حجم کاری که برای بهینه‌سازی چیزهایی مثل زمان‌بندی و اتصال انجام می‌دهیم، واقعاً سرسام‌آور است.»

اما راه‌پله فرش‌شده‌ای که به آپارتمانم می‌رسید، ربات را کاملاً از پا درآورد و Weinzierl مجبور شد آن را از چند پله آخر بالا بکشد. معلوم شد این اتفاق معمول نیست. ربات در حین نظافت چند بار از حرکت ایستاد؛ Weinzierl ابتدا این مشکل را به داغ‌شدن بیش از حد ربات در هوای غیرمعمولاً گرم نسبت داد، تا این‌که یکی از همکارانش به او گفت گرما نه ربات، بلکه تجهیزاتی را از کار انداخته بود که هدایتگر انسانی برای تماشای پیشرفت آن در آپارتمان من استفاده می‌کرد. بدون کمک از راه دور، ربات نمی‌توانست نظافت کند و به همین دلیل، خودش و Weinzierl پیش از پایان ساعت رزروشده‌ام رفتند. (در سپتامبر، Weinzierl یا نماینده دیگری از Tau در تمام مدت حضور ربات کنارش می‌ماند، اما او می‌گوید دیگر نیازی به این کار نیست.)

البته نمی‌توان از نظر خدمات مشتری به Tau ایرادی گرفت. Weinzierl به‌سرعت برایم ایمیل فرستاد، بابت اتفاق پیش‌آمده عذرخواهی کرد، هزینه آن نوبت را بخشید و پیشنهاد داد یک بار دیگر رایگان به خانه‌ام بیایند (منهای هر ارزشی که برای حفظ حریم خصوصی داده‌هایم قائل باشم)؛ و همه این‌ها پیش از آن بود که به او بگویم روزنامه‌نگارم. پس از یکی دو سفر خارج از شهر، برای حدود یک ماه بعد وقت نظافت دیگری گرفتم و این بار کارها خیلی روان‌تر پیش رفت؛ ربات با کمک چندانی از پله‌ها بالا آمد، هرچند همچنان تلوتلو می‌خورد. در ساعتی که آن‌جا بود، آشپزخانه‌ام را به‌شکلی قابل‌قبول تمیز کرد (هرچند جرئت نکرد سراغ اجاق گاز برود) و حتی از شر سخت‌ترین کار نظافتی‌ام، یعنی تمیز کردن توالت، خلاصم کرد. عملکردش در این کار از همه چشمگیرتر بود: سرِ برس توالت سه بار افتاد و هر سه بار ربات با این‌که دسته را این‌طرف و آن‌طرف می‌برد، سرانجام توانست آن را با زاویه‌ای درست دوباره وصل کند.

این ربات هنوز ایرادهایی دارد که برای محصولی در مرحله بتا طبیعی است. بارها شیرهای آب را چکه‌کنان رها کرد، بطری روغن زیتونی را که درش بسته بود انداخت و نتوانست دستگاه تصفیه هوایی را که واژگون کرده بود دوباره سر جایش بگذارد. اما به‌راحتی از همه این اشتباه‌ها گذشتم، چون چقدر دلنشین بود. وقتی تماشایش می‌کردم که پیشخوان‌هایم را پاک می‌کند، همان حس قدردانی و محبتی را داشتم که وقتی Waymo پس از یک شب بیرون‌بودن، سالم به خانه می‌رساندم تجربه می‌کنم.

بااین‌همه، ماجرا فقط بامزه‌بازی و خیال‌پردازی نیست. اگر Tau Robotics یا رقبایش در آموزش ربات‌ها برای نظافت خودمختار و کم‌هزینه موفق شوند، ممکن است عده‌ای شغل و درآمدشان را از دست بدهند؛ و ایالات متحده هنوز راه درازی تا اجرای سیاست‌هایی دارد که از افرادی که بر اثر هوش مصنوعی بیکار می‌شوند حمایت کند.

بااین‌حال، Weinzierl معتقد است روزی واگذاری کارهای نظافتی به ربات‌ها می‌تواند کاملاً منطقی باشد. او پس از نوبت‌های نظافت، در گفت‌وگو با ما گفت: «نظافت کاری نیست که خیلی‌ها واقعاً بخواهند انجامش دهند؛ نرخ جابه‌جایی نیروی کار در آن بالاست و خطر آسیب‌دیدگی هم زیاد است. به نیروی انسانی نیاز داریم، اما نیروی کار در دسترس نیست و هیچ‌کس هم نمی‌خواهد این کار را انجام دهد.» او گفت این شرکت همچنین بررسی را آغاز کرده که شاید روزی ربات‌ها را برای کارهای خطرناک یا از نظر جسمی دشوار دیگری، مثل رفع آلودگی کپک و مراقبت‌های بهداشتی در منزل، به کار بگیرد.

Tau Robotics هنوز راه درازی در پیش دارد: احتمالاً برای آموزش ربات‌ها جهت انجام کارهای متنوع و پیچیده نظافت آپارتمان به حجم عظیمی از داده نیاز است و این شرکت تاکنون فقط چند صد نوبت نظافت انجام داده است. بااین‌حال، همین که حالا ربات‌های انسان‌نمایی وجود دارند که می‌توانند توالت شما را تمیز کنند و کف خانه را تی بکشند، حتی اگر برای این کار به کمک انسانی قابل‌توجهی نیاز داشته باشند، شگفت‌انگیز است. The Jetsons دیگر آن‌قدرها هم دور از دسترس به نظر نمی‌رسد.