تحقیق ۱۵ ماهه ما درباره مرگ و نظارت در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک با یک سوال ساده آغاز شد: چرا این همه نفر در نزدیکی برج‌های نظارتی دولتی که برای کمک به ردیابی و دستگیری آنها طراحی شده بودند، جان خود را از دست دادند؟

نتیجه تحقیق ما اولین نقشه و تحلیل جامع از مرگ‌های نزدیک برج‌های نظارتی مرزی است. در ادامه نحوه ساخت آن، تصمیماتی که در طول مسیر گرفتیم و آنچه داده‌ها می‌توانند و نمی‌توانند به ما بگویند، توضیح داده شده است.

داده‌های ما

این تحقیق بر اساس دانستن محل مرگ مهاجران و مکان و زمان نصب برج‌های گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده (CBP) بود. ما پرونده‌های مربوط به سال ۲۰۱۵ به بعد را تحلیل کردیم تا بتوانیم سیاست‌های مرزی مختلف، دولت‌های ریاست جمهوری و فناوری‌های برج را پوشش دهیم.

مرگ مهاجران

مرز ایالات متحده و مکزیک مرگبارترین مرز خشکی جهان نامیده شده است و گشت مرزی تخمین می‌زند که از سال ۲۰۰۰ بیش از ۱۰۰۰۰ نفر در حین عبور از مرز جان باخته‌اند - رقمی که به طور گسترده کمتر از واقعیت در نظر گرفته می‌شود. اما میزان اطلاعات موجود عمومی درباره مکان و زمان مرگ این افراد و هویت آنها بسیار متفاوت است. برخی بقایا هرگز کشف نمی‌شوند و برای آنهایی که کشف می‌شوند، هیچ پروتکل ملی برای نحوه مدیریت سوابق وجود ندارد.

ما یک پرونده را برای تحلیل بیشتر در نظر گرفتیم اگر می‌توانستیم سه چیز اساسی را تأیید کنیم: اینکه آیا فرد تصور می‌شود در حال عبور از مرز بوده است، بقایا کجا پیدا شده‌اند و تقریباً چه زمانی فرد مرده است.

ما مجموعه داده خود را با ادغام مجموعه‌های موجود که توسط سازمان‌های دیگر از جمله No More Deaths، Humane Borders و Electronic Frontier Foundation گردآوری و به اشتراک گذاشته شده بودند، با سوابق جدیدی که خود از بیش از دوازده آژانس به دست آورده بودیم، ایجاد کردیم.

درخواست‌های سوابق عمومی در تگزاس

تگزاس بزرگترین حلقه مفقوده در بیشتر پایگاه‌های داده موجود از مرگ مهاجران بود. برخلاف آریزونا، هیچ ابتکاری برای به اشتراک گذاری سوابق به صورت آنلاین ندارد و برخلاف نیومکزیکو، تحقیقات مرگ را به شهرستان‌های جداگانه واگذار می‌کند. برخی سوابق برای آن شهرستان‌های جداگانه وجود داشت که توسط تعداد انگشت‌شماری از محققان متعهد گردآوری شده بود، اما هیچ چیز جامع یا به‌روز نبود.

ما ۱۷ شهرستان در تگزاس را که برای تحقیق ما مرتبط بودند شناسایی کردیم: کالبرسون، جف دیویس، پرزیدیو، ترل، وال ورد، کینی، ماوریک، دیمیت، وب، زاپاتا، جیم هاگ، استار، ایدالگو، کامرون، کندی، بروکس و دووال. شهرستان‌های دیگری نیز وجود دارند که مهاجران در آنها جان باخته‌اند، اما مناطق تحت پوشش برج‌های نظارتی ندارند و بنابراین حذف شدند.

در بیشتر این شهرستان‌ها، قضات اداری منتخب محلی به نام قضات صلح، جامع‌ترین اطلاعات را درباره مرگ‌های محلی جمع‌آوری می‌کنند. اما درخواست‌های سوابق ارائه شده به این قضات فردی می‌تواند سال‌ها به تعویق بیفتد (در واقع، برخی از درخواست‌های ما به قضات صلح بیش از یک سال پس از ثبت آنها همچنان بی‌پاسخ مانده است). گزارش‌های قضات صلح گاهی جزئیات صحنه یا مکان مورد نیاز ما را حذف می‌کنند؛ برخی قضات هرگز به محل مرگ یک مهاجر مراجعه نمی‌کنند و در عوض از طریق FaceTime با امدادگران حاضر در صحنه، فرد را به طور رسمی مرده اعلام می‌کنند.

MIT Technology Review در عوض از ژوئیه ۲۰۲۵ درخواست‌های سوابق را به کلانترهای این ۱۷ شهرستان ارائه کرد. این آژانس‌ها اغلب اولین کسانی هستند که هنگام کشف یک مرگ در صحنه حاضر می‌شوند و گزارش‌های آنها می‌تواند اطلاعات دقیق‌تری درباره محل پیدا شدن بقایا داشته باشد. اما تکیه بر سوابق کلانترها به این معنی است که تحلیل ما مرگ مهاجران در تگزاس را کمتر از واقعیت نشان می‌دهد، زیرا شامل هیچ مرگی که توسط پلیس محلی یا ایالتی مدیریت می‌شود، نیست.

پس از ثبت درخواست، تماس‌های تقریباً روزانه با دفاتر طول کشید تا سوابق را دریافت کنیم، اگر اصلاً دریافت کنیم. برخی بدون هزینه ارائه شدند. شهرستان‌های دیگر بین ۳۰۰ تا ۱۳۰۰ دلار برای تکمیل درخواست ما هزینه دریافت کردند. شهرستان‌ها هشدار دادند که سوابق آنها ناقص است و تعداد نامعلومی در حین جابجایی گم شده، آسیب دیده، نابود شده یا در جریان انتقال بین کلانترها جا مانده است.

این تأخیرها با این واقعیت تشدید شد که بیشتر آژانس‌ها ثبت نمی‌کنند که آیا فرد تصور می‌شود در زمان مرگ در حال عبور از مرز بوده است یا خیر. این در حالی است که در برخی شهرستان‌ها مقرراتی وجود دارد که به افسران اجازه می‌دهد جزئیات بسیار دقیق‌تری را درباره سایر موقعیت‌ها ثبت کنند؛ برای مثال، گزارش‌های شهرستان زاپاتا یک کادر علامت‌گذاری برای نشان دادن سرقت جواهرات در یک سرقت دارد، در حالی که گزارش‌های شهرستان کامرون یک کادر برای ورود سارق از طریق دودکش دارد. بدون راهی برای شناسایی آسان مرگ مهاجران، دفاتر مجبور بودند سوابق را به صورت دستی استخراج کنند که این فرآیند را کندتر، پرهزینه‌تر و مستعد خطا می‌کرد.

ما از ۱۴ شهرستان از این شهرستان‌ها سوابق قابل استفاده دریافت کردیم (سوابق هنوز از دیمیت یا دووال دریافت نشده است و دفتر ماوریک هزینه‌ای به ازای هر رکورد دریافت می‌کرد که از نظر هزینه بازدارنده بود).

آژانس‌ها عموماً گزارش‌های پلیس را برای هر پرونده جداگانه برای ما ارسال کردند که مجموعاً بیش از ۴۰۰۰ صفحه سوابق را شامل می‌شد. برخی از آنها اسناد دست نویس بودند.

به جز گزارش‌های شهرستان‌های کندی، وب و ایدالگو، ما اطلاعات مربوطه را به صورت دستی استخراج کردیم. برای آن سه شهرستان که حجم زیادی از سوابق را ارسال کردند، از Claude شرکت Anthropic استفاده کردیم که از طریق API قابل دسترسی بود تا هر گزارش پرونده را بررسی کرده و مختصات نقاطی را که بقایا در آنجا پیدا شده بودند استخراج کند؛ سپس دسته‌هایی از آن پرونده‌ها را به صورت دستی بررسی کردیم تا دقت هوش مصنوعی را تأیید کنیم. آژانس‌ها سوابق را به صورت تدریجی از ژوئیه ۲۰۲۵ تا فوریه ۲۰۲۶ برای ما ارسال کردند و بیشتر آنها تاریخی را که سوابقشان تا آن تاریخ به‌روز بود مشخص نکردند.

ما عموماً اعتماد کردیم که آژانس‌ها پرونده‌هایی را برای ما ارسال کرده‌اند که به نظر آنها مربوط به مرگ مهاجران بوده است، زیرا آنها بیشترین اطلاعات را درباره هر پرونده داشتند. اما برخی سوابق به وضوح خلاف این را نشان می‌دادند (مثلاً نشان می‌دادند که فردی در خانه مرده است) و ما آن پرونده‌ها را حذف کردیم.

چند صد پرونده از تحلیل ما حذف شدند زیرا اطلاعات کافی برای اطمینان از محل پیدا شدن بقایا نداشتند. در کمتر از ۱۰۰ پرونده، مختصات ذکر نشده بود اما توضیحات به اندازه کافی دقیق بود تا بتوانیم نقطه‌ای را در فاصله ۰.۲۵ مایلی از محل پیدا شدن آنها مشخص کنیم - بنابراین آنها را نگه داشتیم.

در مقایسه با آژانس‌های ایالت‌های دیگر در امتداد مرز، آژانس‌های تگزاس جزئیات بسیار کمتری در مورد مدت زمان مرگ یک فرد قبل از پیدا شدن بقایا یا میزان پیشرفت تجزیه بقایا ارائه می‌دهند. برخی گزارش‌ها این اطلاعات را شامل می‌شدند، اما بسیاری نه. در حالی که سوابق کالبدشکافی گاهی جزئیات بیشتری دارند، بسیاری از کالبدشکافی‌های مهاجران در جنوب تگزاس از طریق پزشکی قانونی شهرستان وب انجام می‌شود که برای هر گزارش هزینه دریافت می‌کند. با توجه به مقیاس تحلیل ما، این هزینه از نظر مالی بازدارنده بود.

MIT Technology Review با گرگ هس، مدیر دفتر پزشکی قانونی شهرستان پیما در آریزونا، در مورد چارچوبی برای ترجمه توصیفات صحنه‌ها، اجساد و علل مرگ موجود در بسیاری از این سوابق به تخمین‌های تقریبی از زمان مرگ یک فرد مشورت کرد (جزئیات بیشتر در مورد این فرآیند در زیر ارائه شده است).

در مجموع، بیش از ۱۵۰۰ پرونده از درخواست‌های سوابق تگزاس را در تحلیل نهایی خود گنجاندیم.

دسترسی مستقیم به سوابق آریزونا

دفتر پزشکی قانونی شهرستان پیما (PCOME) در آریزونا تحقیقات مرگ را برای تمام شهرستان‌های مرزی این ایالت به جز یوما انجام می‌دهد (ما سوابق یوما را از سازمان No More Deaths تهیه کردیم، همانطور که در زیر توضیح داده شده است).

این دفتر تعیین می‌کند که کدام پرونده‌ها را مربوط به عبورکنندگان از مرز می‌داند. این دفتر یک پورتال داده برای این مرگ‌های مهاجران منتشر می‌کند که ماهانه به‌روز می‌شود و داده‌های خود را با سازمان Humane Borders به اشتراک می‌گذارد که سپس آن را در یک نقشه و پایگاه داده منتشر می‌کند. ما داده‌های سال ۲۰۱۵ تا آوریل ۲۰۲۶ را گنجاندیم.

Humane Borders برای هر پرونده یادداشت می‌کند که توصیف مکان چقدر دقیق است. ما فقط پرونده‌هایی را با مختصات GPS دقیق تا ۳۰۰ فوت گنجاندیم. جمع‌آوری این مختصات از حدود سال ۲۰۱۲ به یک رویه استاندارد تبدیل شده است. سوابق همچنین شامل تخمینی از زمان مرگ فرد است که از کمتر از یک روز تا حداقل شش تا هشت ماه قبل از پیدا شدن بقایا متغیر است.

در مجموع، بیش از ۱۷۰۰ پرونده از Humane Borders را در تحلیل خود گنجاندیم.

داده‌های جمع‌آوری شده توسط No More Deaths

برای به دست آوردن داده‌های مربوط به مرگ‌ها در کالیفرنیا، نیومکزیکو، شهرستان یوما در آریزونا، و شهرستان‌های ال پاسو و هادسپث در تگزاس، به سازمان غیرانتفاعی No More Deaths مراجعه کردیم که از سال ۲۰۰۴ مرگ مهاجران را ردیابی می‌کند. این سازمان اطلاعاتی درباره درخواست‌های سوابق و روش‌شناسی خود منتشر می‌کند.

بسیاری از پرونده‌های موجود در پایگاه داده آن شامل مختصات GPS است که گاهی با یادداشت‌هایی مبنی بر تقریبی بودن مکان - مثلاً دقیق تا نیم مایل یا یک مایل - همراه است. ما فقط پرونده‌هایی را گنجاندیم که مکان آنها تا یک چهارم مایل مشخص بود.

پایگاه داده No More Deaths شامل اطلاعاتی در مورد سطح تجزیه هر مجموعه از بقایا در زمان پیدا شدن است، در صورت وجود. همانند پرونده‌های تگزاس، MIT Technology Review با گرگ هس از PCOME در مورد چارچوبی برای ترجمه این اطلاعات به تخمین‌های تقریبی از زمان مرگ یک فرد مشورت کرد.

در اینجا مشخص شده است که داده‌های No More Deaths مورد استفاده در تحلیل ما از کجا آمده است:

• در کالیفرنیا، No More Deaths از پزشکی قانونی شهرستان سن دیگو و پزشکی قانونی شهرستان ایمپریال درخواست سوابق می‌کند. آخرین داده‌های آن برای شهرستان ایمپریال مربوط به دسامبر ۲۰۲۵ و آخرین داده‌ها برای شهرستان سن دیگو مربوط به اکتبر ۲۰۲۵ است.
• در شهرستان یوما، آریزونا، No More Deaths از پزشکی قانونی شهرستان یوما درخواست سوابق می‌کند. آخرین داده‌ها مربوط به سپتامبر ۲۰۲۵ است.
• در نیومکزیکو، این سازمان از دفتر تحقیقات پزشکی ایالت درخواست داده می‌کند. برخلاف بیشتر ایالت‌ها، نیومکزیکو یک پزشکی قانونی در سطح ایالت دارد که به No More Deaths امکان می‌دهد داده‌های مرگ مهاجران را برای کل ایالت به دست آورد. آخرین داده‌ها مربوط به ژوئیه ۲۰۲۵ است.
• برای شهرستان هادسپث، تگزاس، No More Deaths از قضات صلح در حوزه‌های ۱ و ۲ درخواست سوابق می‌کند. آخرین داده‌ها مربوط به دسامبر ۲۰۲۳ است.
• برای شهرستان ال پاسو، تگزاس، سوابق از دفتر پزشکی قانونی شهرستان ال پاسو بود. آخرین داده‌ها مربوط به سپتامبر ۲۰۲۵ است.

در مجموع، نزدیک به ۱۰۰۰ پرونده از No More Deaths را در تحلیل خود گنجاندیم.

مجموع پرونده‌های بررسی شده

با در نظر گرفتن تمام منابع داده خود و حذف مرگ‌هایی که سوابق به اندازه کافی دقیق برای تعیین محل پیدا شدن بقایا نداشتند، در مجموع نزدیک به ۴۰۰۰ پرونده را تحلیل کردیم.

سایر نکات

ما عموماً فرض می‌کنیم که یک فرد در جایی که بقایای او پیدا شده است مرده است. این لزوماً درست نیست: بقایا می‌توانند توسط افراد دیگر، آب جاری یا حیوانات جابجا شوند. اما پزشکی قانونی و محققانی که با آنها مشورت کردیم گفتند که چنین مواردی نادر است.

ما پرونده‌هایی را که دیوار مجازی به نظر مرتبط نبود حذف کردیم. به عنوان مثال، مواردی را که شامل افرادی بود که در ایستگاه‌های گشت مرزی یا در تصادفات رانندگی در حین تعقیب و گریز جان باخته بودند، حذف کردیم.

مرگ‌هایی که تحلیل کردیم منعکس کننده انواع مختلفی از علل هستند که در نگاه اول ممکن است انواع بسیار متفاوتی از شکست نظارتی به نظر برسند. به عنوان مثال، اگر شخصی به آرامی در اثر کم آبی در دید دوربین بمیرد، مأموران زمان بسیار بیشتری برای مداخله داشتند نسبت به موردی که شخصی به سرعت در یک رودخانه یا کانال غرق شد. اما ما همه این مرگ‌ها را گنجاندیم زیرا در هر یک از آنها، دیوار مجازی می‌توانست باعث واکنش مأموران شود.

برج‌های نظارتی

گنجاندن یک برج در تحلیل ما مستلزم دانستن سه چیز بود: مکان آن، نوع آن (تا بتوانیم قضاوت کنیم که چقدر باید ببیند) و زمان نصب آن.

مکان‌ها

بنیاد مرزهای الکترونیک (EFF) از سال ۲۰۲۳ با استفاده از گزارش‌های میدانی، تصاویر ماهواره‌ای و اسناد دولتی به دست آمده از طریق درخواست‌های سوابق عمومی، برج‌های نظارتی CBP را ردیابی و نقشه‌برداری می‌کند. شمارش آن کمتر از واقعیت است؛ اسناد دولتی نشان می‌دهد که حدود ۸۰۰ برج در حال حاضر مستقر شده‌اند، در حالی که EFF حدود ۶۰۰ برج را ثبت کرده است. بنابراین تحلیل ما مرگ‌هایی را که در نزدیکی برج‌هایی که هنوز توسط EFF فهرست نشده‌اند رخ داده است، از دست می‌دهد.

MIT Technology Review در طول این پروژه از نزدیک با دیو ماس، مدیر تحقیقات EFF همکاری کرد. داده‌های برج ما با پایگاه داده منتشر شده توسط EFF در آوریل ۲۰۲۶ آغاز شد، اما آن نقشه شامل برج‌هایی که حذف شده بودند نمی‌شد. ما برای جزئیات مربوط به این برج‌های سابق با EFF مشورت کردیم و آنها را به پایگاه داده خود اضافه کردیم. ما عموماً از شماره‌های مرجع EFF برای برج‌های جداگانه استفاده می‌کنیم، اما برخی را تغییر دادیم تا اطمینان حاصل کنیم که هر برج یک شناسه منحصر به فرد دارد.

مکان‌ها با مختصات GPS شناسایی می‌شوند. ما مختصات هر برج را با تحلیل تصاویر ماهواره‌ای تأیید کردیم.

انواع برج

تحلیل ما بر روی برج‌های سه نوع اصلی متمرکز بود. برخی برج‌های نقشه‌برداری شده توسط EFF در هیچ یک از این دسته‌بندی‌ها قرار نمی‌گیرند، بنابراین آنها را حذف کردیم زیرا به دست آوردن اطلاعات در مورد مسافتی که قرار است بتوانند ببینند دشوار است. این شامل برخی برج‌هایی است که در ایست‌های بازرسی یا ایستگاه‌های گشت مرزی نصب شده‌اند.

CREATIVE COMMONS

CENGIZ YAR FOR MITTR

برای دانستن مسافت دید انواع اصلی برج، با مواد شرکت‌های فناوری و تحقیقات EFF مشورت کردیم، بررسی خود را از اسناد دولتی انجام دادیم و با مأموران و مقامات سابق گشت مرزی مصاحبه کردیم. فواصل توصیف شده در این منابع سازگار است. اما آنها تخمین‌های تبلیغاتی هستند، نه تضمین‌های قراردادی: برخی اسناد دولتی اطلاعات دقیق‌تر در مورد برد نظارتی یک برج در مکان‌های خاص را به دلایل امنیتی ویرایش می‌کنند.

زمان حضور برج‌ها

برای دانستن اینکه آیا برجی که اکنون در محل است در زمان مرگ یک فرد وجود داشته است، دانستن نه تنها مکان آن بلکه زمان نصب آن ضروری است. برای فهمیدن این موضوع، از چندین منبع تصاویر ماهواره‌ای استفاده کردیم.

ماس از EFF قبلاً برخی از برج‌ها را برای تعیین زمان اولین ظهور آنها تحلیل کرده بود. MIT Technology Review تصاویر ماهواره‌ای این برج‌ها را برای تأیید این جدول زمانی بررسی کرد و سپس برای تمام برج‌های باقی مانده بررسی کرد. برای هر برج، تاریخ اولین ظهور و در صورت ناپدید شدن نهایی، آخرین تاریخ حضور را ثبت کردیم. ماه‌ها را صرف بررسی دقیق زمان ظهور صدها برج در چندین منبع تصاویر ماهواره‌ای کردیم تا مطمئن شویم هیچ تناقضی وجود ندارد.

این کار برای برخی انواع برج آسان‌تر از بقیه است؛ برای مثال، برج‌های Anduril معمولاً در جایی نصب می‌شوند که زیرساخت قبلی وجود نداشته است و دیدن اینکه چگونه یک تکه از بیابان خالی جای خود را به برج جدید و پنل‌های خورشیدی مشخصه آن داده است، نسبتاً آسان است. برج‌های دیگر، مانند IFTها، اغلب بر روی یا نزدیک سازه‌های موجود ساخته شده‌اند. برای اینها، بیشتر به تخصص EFF در تحلیل تصاویر تکیه کردیم.

هنگامی که تصاویر کافی نبود، از Google Street View، اسناد دولتی یا عکس‌های جمع‌آوری شده توسط EFF برای تأیید زمان نصب برج‌ها استفاده کردیم.

یک محدودیت این است که تصاویر تاریخی از برج‌های امتداد مرز برای هر روز در گذشته در دسترس نیست. به ویژه برای برج‌های قدیمی‌تر یا آنهایی که در مکان‌های دورافتاده هستند، ممکن است تصاویر با فاصله ماه‌ها یا حتی یک سال گرفته شده باشند. یک برج که در ماه مه و دوباره در دسامبر قابل مشاهده است، از نظر تئوری می‌توانست در ماه‌های میانی برداشته و دوباره نصب شود. اما بیشتر سیستم‌های برج سازه‌های دائمی هستند. و چندین مأمور گشت مرزی به ما گفتند که حتی برج‌هایی که قرار است متحرک باشند، مانند برج‌های خودمختار، در عمل به ندرت پایین آورده یا جابجا می‌شوند (مطابق با این، ما مشاهده کردیم که حصارهای نیمه دائمی در اطراف سایت‌های بسیاری از برج‌های Anduril ساخته شده است).

محدودیت دیگر این است که حتی اگر یک برج در یک زمان خاص قابل مشاهده باشد، به این معنی نیست که آنلاین بوده است. ما نمی‌توانیم تأیید کنیم که کارآمد بوده، برق دریافت می‌کرده یا داده‌ها را ارسال می‌کرده است. بنابراین تحلیل ما زمان حضور یک برج را تعیین می‌کند، نه اینکه آیا عملیاتی بوده است یا خیر.

ارتفاع‌ها

ما یک تحلیل توپوگرافی انجام دادیم که در زیر به تفصیل شرح داده شده است، تا ببینیم آیا دید یک برج به یک فرد خاص ممکن است توسط زمین مسدود شده باشد یا خیر. این نیاز به تخمین ارتفاع هر برج داشت.

ما یک حداقل و حداکثر ارتفاع برای هر برج، بر اساس تحقیقات EFF، در نظر گرفتیم. در موارد خاص که سیستم نظارتی روی یک برج معمولی نبوده بلکه به یک سازه موجود مانند برج آب یا ساختمان متصل شده بود، از تصاویر ماهواره‌ای برای تخمین ارتفاع آن استفاده کردیم. هرچه برج بلندتر باشد، دورتر می‌تواند ببیند.

تحلیل ما

با داده‌هایی که جمع‌آوری کردیم، توانستیم ببینیم کدام مرگ‌ها در محدوده دیوار مجازی رخ داده است. اما برای اینکه یک تطابق بین یک مجموعه بقایا و یک برج محسوب شود، باید دو معیار را برآورده می‌کرد:

۱) فاصله: مرگ باید در محدوده نظارتی منتشر شده دوربین مجاور رخ داده باشد.

۲) زمان: برج باید در زمان تخمینی مرگ فرد وجود داشته باشد.

فاصله

مینهو کیم، یک همکار خارجی که اکنون محقق پسادکتری در دانشگاه استنفورد با تمرکز بر نقشه‌برداری آتش‌سوزی است، تحلیل فاصله را رهبری کرد. نرم‌افزار او پایگاه داده بقایای انسانی و پایگاه داده برج‌های ما را دریافت کرد. سپس برای هر بار که یک مجموعه بقایا در نزدیکی یک برج خاص پیدا می‌شد، یک ردیف به همراه فاصله بین این دو ایجاد کرد.

سپس بررسی کردیم که آیا برای هر تطابق، برج در زمان مرگ فرد واقعاً وجود داشته است یا خیر.

زمان

گاهی اوقات، مانند پرونده‌های آریزونا، تخمینی از زمان مرگ فرد در داده‌های اصلی ارائه می‌شود؛ پزشکی قانونی ممکن است یادداشت کند که فرد بیش از سه هفته اما کمتر از پنج هفته قبل از پیدا شدن بقایا مرده است، به عنوان مثال.

در موارد دیگر، از سطح تجزیه، علت مرگ یا هر دو برای محاسبه یک بازه زمانی که فرد احتمالاً در آن مرده است استفاده کردیم. در نهایت، این بازه را با زمانی که تعیین کردیم برج ساخته شده است مقایسه کردیم.

این مرحله ماه‌ها طول کشید و شامل بررسی گزارش‌های پلیس اصلی برای صدها پرونده، بازرسی عکس‌های اجساد، تطبیق پرونده‌ها با مقالات خبری، مصاحبه با پزشکی قانونی و تحقیق در مورد جدول زمانی تجزیه بود. بازه‌های مرگ حاصل تقریبی هستند، اما بهترین تخمین‌هایی هستند که می‌توانستیم از اطلاعات موجود در هر پرونده انجام دهیم.

ما سطوح اطمینان متفاوتی را بر اساس نحوه هماهنگی این تاریخ‌ها به پرونده‌ها اختصاص دادیم. اگر کل بازه مرگ تخمینی یک فرد مدت‌ها پس از اولین مشاهده برج قرار می‌گرفت، مطمئن بودیم که برج در زمان مرگ او وجود داشته است. اگر هر بخشی از بازه مرگ قبل از اولین مشاهده برج قرار می‌گرفت، پرونده را حذف کردیم.

بسیاری از پرونده‌ها شامل بقایای اسکلتی هستند. بقایا بسته به مکان و فصل متفاوت تجزیه می‌شوند، اما زمانی که سوابق تخمین خاصی ارائه نمی‌دادند، به طور محافظه‌کارانه تخمین زدیم که بقایای اسکلتی حداقل شش ماه در آنجا بوده‌اند. برای این موارد و سایر موارد بدون تخمین خاص از زمان مرگ فرد، از سه سال به عنوان یک نقطه برش محافظه‌کارانه استفاده کردیم: اگر یک برج حداقل سه سال قبل از پیدا شدن بقایا وجود داشت، پرونده را گنجاندیم و قضاوت کردیم که بعید است فرد قبل از نصب برج مرده باشد و این مدت طولانی کشف نشده باقی مانده باشد. اگر برج کمتر از سه سال وجود داشت، آن را حذف کردیم.

میدان دید

این امکان وجود دارد که فردی که در محدوده یک برج مرده است، توسط زمین، پوشش گیاهی یا ساختمان‌ها از دید برج مسدود شده باشد.

ما تأثیر این موضوع را با تکنیکی به نام تحلیل توپوگرافی تخمین زدیم.

کیم، همکار ما، این بخش از تحلیل را رهبری کرد. روش کار به این صورت است: نقشه‌ای از منطقه مرزی را تصور کنید که به یک شبکه تقسیم شده است، که هر مربع یک مقدار برای ارتفاع آن منطقه دارد. یک تطابق معین بین یک مجموعه بقایا و یک برج را در نظر بگیرید و خطی بین ارتفاع تخمینی برج و ارتفاع تخمینی ۵ فوت و ۶ اینچ برای فرد متوفی رسم کنید. اگر زمین در طول آن مسیر به اندازه کافی بالا بیاید که خط بین دو نقطه را مسدود کند، دید برج را مسدود شده تخمین می‌زنیم. اگر اینطور نباشد، دید را واضح تخمین می‌زنیم.

این روش کامل نیست. در داده‌های ارتفاعی که استفاده کردیم، هر مربع مساحتی به عرض ۳۰ متر یا حدود ۹۸ فوت را نشان می‌دهد و یک ارتفاع واحد به آن اختصاص داده شده است. این بدان معناست که تغییرات کوچکتر در زمین می‌تواند از دست برود، به ویژه در مناطق شیب‌دار یا ناهموار که ارتفاع به سرعت تغییر می‌کند. بنابراین تحلیل ما کمتر در مورد بازآفرینی دقیق آنچه یک برج می‌توانست ببیند است و بیشتر در مورد ارائه یک تخمین تقریبی از اینکه آیا زمین ممکن است دید برج را به نقطه‌ای که فرد در آن مرده مسدود کرده باشد یا خیر.

ما نتایج را در نقشه خود صرف نظر از اینکه خط دید واضح تخمین زده شده باشد یا خیر، شامل می‌شویم. حتی اگر مکانی که فرد در آن مرده از دید یک برج مسدود شده باشد، ممکن است فرد قبل از رسیدن به آن نقطه از مناطق قابل مشاهده برای برج عبور کرده باشد.

تخمین اینکه آیا خط دید توسط پوشش گیاهی مسدود شده است بسیار دشوارتر است. ما کمتر نگران این محدودیت هستیم زیرا برج‌های دیوار مجازی از تصویربرداری حرارتی استفاده می‌کنند که می‌تواند گرمای بدن را از طریق پوشش گیاهی سبک تشخیص دهد. با این حال، پوشش گیاهی متراکم همچنان می‌تواند دید آنها را مسدود کند.

ساختمان‌ها چالش بزرگتری ایجاد می‌کنند. ما نتوانستیم به طور قابل اعتماد مکان و ارتفاع آنها را در نظر بگیریم. در عوض، محیط اطراف هر برج را بررسی کردیم و برج‌های واقع در مناطق شهری یا نزدیک به آن را علامت‌گذاری کردیم. این یادداشت‌ها به خوانندگان هشدار می‌دهد که ساختمان‌ها ممکن است دید آن برج‌ها را محدود کرده باشند.

فراتر از داده‌ها

اساسی‌ترین سوال در هر یک از این پرونده‌ها، و برای خانواده هر فرد متوفی، این است که آیا دولت ایالات متحده فردی را که در تلاش برای ورود به کشور بوده دیده و هرگز او را رهگیری نکرده است - یا اصلاً او را ندیده است.

پاسخ به این سوال با سوابق یا داده‌ها تقریباً غیرممکن است - گشت مرزی هشدارهایی را که در اطراف هر مرگ مهاجر دریافت شده است فاش نمی‌کند و فیلم‌ها نیز نگهداری نمی‌شوند مگر اینکه یک تحقیق داخلی آغاز شود، که این اتفاق نمی‌افتد مگر اینکه یک مهاجر در حین بازداشت بمیرد.

MIT Technology Review در عوض ده‌ها مصاحبه با افرادی انجام داد که برای گشت مرزی، گمرک و حفاظت مرزی، یا وزارت امنیت داخلی کار می‌کردند یا به عنوان مشاوران ریاست جمهوری خدمت می‌کردند. این گفتگوها جزئیات قبلاً گزارش نشده‌ای در مورد نحوه استفاده مأموران از فناوری نظارتی، مواردی را که در آن عملکرد ضعیفی داشته است، آشکار کرد و بر این نکته تأکید کرد که اثربخشی آن به ندرت به صورت داخلی ارزیابی می‌شود.

ما همچنین به دنبال دوستان و اعضای خانواده افرادی که در نزدیکی برج‌های نظارتی جان باخته‌اند گشتیم و از سوابق اضافی، رسانه‌های اجتماعی و سایر ابزارهای تحقیقاتی برای یافتن آنها استفاده کردیم. ما به این مصاحبه‌ها با استفاده از بهترین شیوه‌ها برای گزارش‌دهی آگاه از تروما نزدیک شدیم.

از سپتامبر ۲۰۲۵، MIT Technology Review درخواست مصاحبه با مأموران فعلی گشت مرزی و رهبری CBP کرد و از آنها خواستیم از مرز بازدید کنیم تا نقاط قوت و ضعف جدیدترین برنامه برج خودمختار را درک کنیم. پس از تأخیرهایی که تا حدی به کمبود بودجه DHS مربوط می‌شد، در ژوئیه ۲۰۲۶ به ما گفته شد که درخواست رسانه‌ای ما در سطح محلی در بیگ بند، تگزاس تأیید شده است. ما می‌خواستیم از این منطقه بازدید کنیم زیرا گشت مرزی در حال گسترش تعداد برج‌های Anduril در آنجا است. اما وقتی درخواست برای تأیید نهایی به مقر DHS رفت، آژانس آن را رد کرد. قبل از انتشار تحقیق خود، سوالات دقیقی را به CBP، Anduril، General Dynamics و Elbit ارسال کردیم. CBP و Anduril پاسخ دادند، اما به طور ماهوی به سوالات ما پاسخ ندادند. General Dynamics ما را به CBP ارجاع داد. Elbit به سوالات ما پاسخ نداد.

MIT Technology Review از افراد زیر برای کمک به این پروژه تشکر می‌کند:

مینهو کیم، دانشگاه استنفورد

گرگ هس، دفتر پزشکی قانونی شهرستان پیما

استفانی لویترت، دانشگاه تگزاس در آستین

دان وایت، دفتر کلانتر شهرستان بروکس