میدان‌های نبرد در اوکراین مملو از بقایای پهپادهاست که اکنون به‌عنوان یک سلاح حیاتی در جنگ‌های مدرن تثبیت شده‌اند. اما در پشت این آوارها، یک معدن طلای جدید برای بخش دفاعی وجود دارد. داده‌هایی که پهپادها تولید می‌کنند، بسیار بیشتر از جنگ‌هایی که در آن‌ها به کار گرفته می‌شوند، دوام خواهند آورد و به‌طور فزاینده‌ای به بخشی از معماری هوش مصنوعی تبدیل می‌شوند که حتی زندگی غیرنظامی را شکل می‌دهد.

برای هر پرواز، سامانه‌های بدون سرنشین هزاران نقطه داده جمع‌آوری می‌کنند، از تصاویر و ویدئو گرفته تا ورودی‌های کنترل‌کننده. این رکوردها با هم نشان می‌دهند که یک ماشین و یک انسان چگونه به شرایط دائماً در حال تغییر واکنش نشان داده‌اند.

اوکراین اکنون شروع به تبدیل آن تجربه به یک منبع کرده است. وزارت دفاع این کشور در ژانویه اعلام کرد که میلیون‌ها نقطه داده جمع‌آوری‌شده در ده‌ها هزار پرواز پهپاد را در اختیار پیمانکاران نظامی و شرکت‌های تجاری قرار خواهد داد و از آن زمان تاکنون بیش از ۱۰۰ شرکت و دولت بریتانیا به آن دسترسی یافته‌اند.

برای کشوری در حال جنگ، این یک راه سریع برای جذب سرمایه و مشارکت است. اما این گام، خط مقدم را به یک سایت فعال آموزش مدل تبدیل می‌کند و از این مزیت استفاده می‌کند که هرج‌ومرج جنگ شرایطی را ایجاد می‌کند که شرکت‌های هوش مصنوعی به سختی می‌توانند خودشان آن را بازتولید کنند.

کشورها و میدان‌های نبرد دیگر احتمالاً از اوکراین پیروی خواهند کرد، اما مسئولیت حاکمیت بر این صنعت جدید نمی‌تواند صرفاً بر دوش کشوری باشد که برای بقای خود می‌جنگد. این خلأ قانونی باید توسط کشورها و شرکت‌های درگیر در توسعه این صنعت به طور مشترک پر شود.

رشد انفجاری

میدان‌های نبرد اوکراین اولین میدان‌هایی نیستند که رکوردهایی برای آموزش و توسعه مدل‌ها تولید می‌کنند: پهپادهای آمریکایی بر فراز سوریه و یمن داده‌هایی جمع‌آوری کردند که نسل اول سخت‌افزار نظامی نیمه‌خودمختار در اواخر دهه ۲۰۱۰ را شکل داد.

تفاوت اکنون این است که دسترسی به آن داده‌ها برای توسعه یک اکوسیستم گسترده‌تر استفاده می‌شود. و ارزش مالی آن برای شرکت‌های دفاعی عظیم است: داده‌های میدان نبرد حجم زیادی از تجربه ماشینی را ارائه می‌دهد که در شرایطی جمع‌آوری شده‌اند که هیچ آزمایشگاهی نمی‌تواند تولید کند.

این به این دلیل است که باارزش‌ترین داده برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی از استثناها می‌آید: لحظه‌ای که دید ناپدید می‌شود، سیگنال قطع می‌شود، یا یک اپراتور انسانی بداهه‌سازی می‌کند. شرکت‌های هوش مصنوعی سال‌ها و مبالغ هنگفتی را صرف می‌کنند تا تعداد کافی از این لحظات را برای مقاوم‌تر کردن مدل‌های خود ثبت کنند. اما جنگ آن‌ها را با فرکانسی تولید می‌کند که آزمایش‌های کنترل‌شده توان رقابت با آن را ندارند.

این زمین دائماً در حال تغییر است که داده‌های پهپاد را فراتر از میدان نبرد ارزشمند می‌کند. یک پهپاد تجاری که برای تحویل یا سنجش از دور استفاده می‌شود، ممکن است هرگز با آتش توپخانه مواجه نشود، اما همچنان باید در دنیایی که مردم به طور غیرقابل پیش‌بینی رفتار می‌کنند، با اطلاعات ناقص عمل کند. همین مشکل توسط جنگ در یک بازه زمانی بسیار کوتاه‌تر فشرده می‌شود.

پردازش و تطبیق این داده‌ها با رکوردهای آنچه اپراتور انجام می‌داده، رکوردهای عملیاتی را به مجموعه‌های آموزشی تبدیل می‌کند. نبرد به یک دارایی تجاری تبدیل می‌شود.

بسیاری از درگیری‌ها قبلاً این حلقه آموزشی را دیده‌اند، زیرا فیلم‌های پهپاد نسل‌های بعدی فناوری نظامی را تغذیه می‌کنند و بازار نیز رشد خواهد کرد. شرکت Enabled Intelligence، یک شرکت آمریکایی که در پردازش داده‌ها برای استفاده در آموزش هوش مصنوعی تخصص دارد، می‌گوید که بیش از پانصد هزار ساعت فیلم پهپاد از درگیری اوکراین را برای تغذیه دور بعدی مدل‌ها در دسترس قرار داده است و کاربردهای احتمالی را در سامانه‌های نظامی و تجاری تبلیغ می‌کند.

بستن حلقه داده

بسیاری از پهپادهایی که اکنون عصر مدرن جنگ ما را تعریف می‌کنند، به‌عنوان فناوری غیرنظامی شروع به کار کردند. اما اخیراً توسط سامانه‌های هوش مصنوعی تجاری جدید تقویت شده‌اند که به ماشین‌های ارزان‌قیمت اجازه می‌دهند به‌طور خودمختار عمل کنند - چه به‌صورت منفرد و چه به‌صورت دسته‌ای - با تغییر محیط اطرافشان. هر پرواز سپس رکوردی از آنچه سامانه با آن مواجه شده است ایجاد می‌کند.

داده‌های حاصل حیاتی هستند. محیط‌های آزمایشگاهی کنترل‌شده که معمولاً برای آموزش این سامانه‌های خودمختار توسعه می‌یابند، می‌توانند شکست را تقریب بزنند اما با شرایط زنده یک میدان نبرد با خطرات بسیار واقعی برابری نمی‌کنند. برنامه‌های اطلاعاتی نظامی داده‌های تولیدشده توسط سامانه‌های سنگین حسگر مانند پهپادهای Predator و Reaper را برای نزدیک به یک دهه از طریق برنامه‌هایی مانند Project Maven نگه داشته‌اند، اما دسترسی کاملاً در دنیای دفاعی باقی مانده بود. داده‌های تولیدشده فقط از طریق کانال‌های محدود و طبقه‌بندی‌شده برای هدف انحصاری توسعه سامانه‌های تسلیحاتی جدید در دسترس بود که به همان ارتشی که داده را تولید کرده بود بازخورد می‌داد. آن تجربه اکنون به یک شبکه توسعه بسیار گسترده‌تر به اشتراک گذاشته می‌شود.

حلقه اکنون بسته می‌شود. فناوری‌های تجاری که برای میدان نبرد تطبیق داده شده‌اند، داده‌هایی تولید می‌کنند که می‌توانند به صنایعی که از آن آمده‌اند بازگردند و به بخشی از زیرساخت داده تبدیل شوند که دولت‌ها و بخش خصوصی به آن اتکا می‌کنند.

پهپادهایی که در حریم هوایی پر از اختلال سیگنال اوکراین آموزش دیده‌اند، اکنون در بخش کشاورزی به کار گرفته می‌شوند تا به کشاورزان در نقشه‌برداری و بررسی مزارع خود در مکان‌هایی که فاقد سیگنال سلولی لازم برای نسل‌های قبلی فناوری هستند، کمک کنند.

کشورهای دیگر احتمالاً از اوکراین در فروش داده‌های میدان نبرد خود پیروی خواهند کرد و ما برای این بازار جدید که ایجاد خواهد شد آماده نیستیم.

بازیگران بد می‌توانند داده‌ها را به دست آورند، اما کنترل‌های خرید قبلاً این خطر را کاهش می‌دهند. مأموران اطلاعاتی زیرساخت مشتریان بالقوه را از نظر راه‌های احتمالی رسیدن داده‌ها به دشمنان یا بازیگران شرور بررسی می‌کنند.

با این حال، داده‌های آموزشی یک مشکل ردیابی جدید ایجاد می‌کنند. در حالی که جابجایی مجموعه داده‌های تجاری می‌تواند دنبال شود زمانی که جزئیات تماس کاشته‌شده دو قدم دورتر از خریدار اصلی ظاهر می‌شود، منشأ داده‌های آموزش هوش مصنوعی به گونه‌ای در خود فناوری نهفته ناپدید می‌شود. خطر دیگر این است که این استفاده از داده‌ها یک اقتصاد استخراجی ایجاد می‌کند که در آن کشورهای ثروتمندتر دور از خطر از تهدید مرگبار کشورهای خط مقدم سود می‌برند و به طور بالقوه یک انگیزه بازار برای ادامه جنگ به‌عنوان یک معدن بی‌پایان از طلای دیجیتال ایجاد می‌کند.

یک مرز جدید پرتنش

قوانین موجود نحوه انجام جنگ توسط ارتش‌ها را تنظیم می‌کند. اما تقریباً هیچ‌چیز در مورد آنچه اتفاق می‌افتد وقتی رکوردهای ایجاد شده در نبرد از بافت عملیاتی خود جدا می‌شوند، به‌عنوان داده بسته‌بندی می‌شوند و به شرکت‌هایی مجوز داده می‌شوند که محصولاتشان بسیار فراتر از محل تولیدشان گردش می‌کند، نمی‌گویند.

مسئولیت‌های شرکت‌هایی که این سامانه‌ها را طراحی می‌کنند همچنان نامشخص است. اوکراین در حال ایجاد کنترل‌های دسترسی است که در توافقنامه جدید امضا شده هوش مصنوعی بریتانیا و اوکراین ذکر شده است، اما هیچ دولتی به طور فعال روی تنظیم آنچه زمانی که داده جذب یک مدل شده و به بازارهای غیرنظامی بازمی‌گردد، کار نمی‌کند.

آن رکوردها شامل زندگی‌های انسانی هستند. سربازان و غیرنظامیانی که در آن‌ها قابل مشاهده هستند، با تبدیل شدن به مواد آموزشی برای محصولاتی که ممکن است سال‌ها بعد فروخته شوند، موافقت نکرده‌اند. اما داده‌های حسگر، فیلم دوربین و مختصات غیرنظامیان در حال فرار از یک حمله پهپاد اکنون انواع داده‌هایی را تشکیل می‌دهند که نحوه تصمیم‌گیری ماشین‌های آینده را شکل می‌دهند.

این یک مشکل رضایت است. افراد حاضر در داده - اعم از اهداف، کنترل‌کنندگان یا غیرنظامیان حاضر - بخشی از مواد آموزشی می‌شوند. قابلیت‌های خودمختار مبتنی بر آن داده در لبه میدان نبرد متوقف نمی‌شود. چنین قابلیت‌هایی به سامانه‌های نظامی یا تجاری دیگر مانند وسایل نقلیه تحویل یا ماشین‌آلات کشاورزی منتقل می‌شوند. خطاها و مفروضات جاسازی‌شده در داده همراه با مدل سفر می‌کنند حتی وقتی وارد زندگی غیرنظامی می‌شود.

داده‌های میدان نبرد نباید به‌عنوان مواد تجاری معمولی درمان شود. اما در حال حاضر هیچ سازمان یا ناظری با صلاحیت رسیدگی به این موضوع وجود ندارد. در این بین، دولت‌هایی که دسترسی به داده‌های دفاعی را فراهم می‌کنند، باید با آن مانند یک انتقال تسلیحات کنترل‌شده رفتار کنند، منشأ آن را ثبت کنند، کاربرانش را مجوز دهند و اشتراک‌گذاری بعدی را محدود کنند. اوکراین شروع به دست‌وپنجه نرم‌کردن با این موضوع کرده است. برنامه Avengers Labs آن به شرکت‌ها اجازه می‌دهد مدل‌ها را روی داده‌های میدان نبرد آموزش دهند بدون اینکه به پایگاه‌های داده حساس دسترسی مستقیم داشته باشند. با این حال، این تنها یک بخش از مشکل را کاهش می‌دهد.

دولت‌ها باید زمانی که مدل‌های آموزش‌دیده روی مواد زمان جنگ بعداً در محصولات غیرنظامی گنجانده می‌شوند، افشای اطلاعات را الزامی کنند. هدف از چنین مقرراتی باید این باشد که مسیر از نبرد به تجارت قابل مشاهده شود.

آنچه این شرکت‌ها واقعاً استخراج می‌کنند تجربه است. و سربازان نمی‌توانند با استفاده از تجربه خود به این شکل موافقت کنند - به‌عنوان داده آموزشی که مزیت مدل ایجاد می‌کند و در نهایت از محصولی پشتیبانی می‌کند که بسیار دور از جایی که جنگ در آن رخ داده استفاده می‌شود.

سوال دیگر فقط این نیست که شرکت‌های فناوری چه چیزی می‌توانند برای استفاده در جنگ بفروشند. بلکه این است که چه چیزی می‌توانند از آن استخراج کنند.

برای محافظت از خود در برابر افراط‌های این صنعت جدید، به یک سامانه نظارتی نیاز داریم که داده‌های میدان نبرد را هر کجا که می‌رود دنبال کند، از نبرد تا مدل تا محصول تجاری.

کوری آلپرت محققی در دانشگاه ملبورن است که به تأثیر هوش مصنوعی بر دموکراسی می‌پردازد. او پیشتر در کاخ سفید بایدن خدمت کرده است.