مدل‌های هوش مصنوعی مولد روی تراشه‌های قدرتمندی به نام GPU اجرا می‌شوند که برای کارکرد به پشته‌هایی از تراشه‌های حافظه تخصصی نیاز دارند؛ این تراشه‌ها همراه پردازنده بسته‌بندی می‌شوند. سامسونگ برای پاسخ‌گویی به تقاضای رو‌به‌رشد حافظه، در حال ساخت مجموعه عظیمی از کارخانه‌های تولید نیمه‌رسانا در Pyeongtaek کره جنوبی است. سه کارخانه شبانه‌روز فعال‌اند و چهارمین کارخانه نیز به‌زودی وارد مدار بهره‌برداری می‌شود. ساخت پنجمین کارخانه در سال ۲۰۲۴ و هنگام افت تقاضا برای تراشه‌های حافظه متوقف شد، اما با جهش تقاضا در پی رونق هوش مصنوعی از سر گرفته شد.

نزدیک ظهرِ یک دوشنبه است و کارگران ساختمانی دسته‌دسته از کارخانه‌های سامسونگ در Pyeongtaek بیرون می‌آیند؛ شهری کشاورزی در جنوب Seoul که شالیزارهایش به مجموعه گسترده تولید تراشه می‌رسند. هزاران کارگر که از سر تا پا سیاه‌پوش‌اند و جلیقه‌های آبی آسمانی به تن دارند، کلاه‌های ایمنی‌ای را که نام و شماره کارخانه‌شان روی آن‌ها درج شده از سر برمی‌دارند.

آن‌ها عرق‌ریزان و سرخ‌رو، با کفش‌های کتانی حجیم و محافظ‌های لاستیکی زردرنگ روی پنجه، برای ناهار راهی می‌شوند. بعضی برای رفت‌وآمد در محوطه‌ای که تقریباً به‌اندازه Central Park نیویورک است، سوار اسکوتر یا موتورسیکلت می‌شوند. آن‌ها در رستوران‌های سلف‌سرویس، غذاخوری‌ها و رستوران‌های خوراک گوشت گاو غذا می‌خورند و از کنار بنرهایی می‌گذرند که اجاره‌های کوتاه‌مدت آپارتمان‌های استودیویی را تبلیغ می‌کنند. بعضی هم برای پرس‌وجو به بنگاه‌های املاک سر می‌زنند و پای همان پیشخوان‌هایی می‌روند که مهندسان رسمی سامسونگ از آنجا خانه‌های جدید می‌خرند.

جلوی کارخانه چهارم، با Choi Hye-rin، مسئول ایمنی ۳۵ساله، دیدار می‌کنم؛ او در حالی که با دستمالی پیشانی‌اش را پاک می‌کند، می‌گوید سپیده‌دم سوار یکی از اتوبوس‌های رفت‌وآمد کارگران شده که آن‌ها را از Songtan، منطقه‌ای قدیمی‌تر و کم‌برخوردارتر، به محل کار می‌آورند. او بر ایمنی گروهی نظارت می‌کند که ساخت داکت‌های کابل را بر عهده دارند. گزارش می‌نویسد، تجهیزات را بازرسی می‌کند و مواد شیمیایی‌ای را که کارگران با آن‌ها سروکار دارند بررسی می‌کند. او یکی از صدها زنی است که در این محل کار می‌کنند؛ بسیاری از آن‌ها ناظرانی هستند که پیشاپیش تجهیزات سنگین حرکت می‌کنند.

ایمنی در اینجا اهمیت زیادی دارد. پس از ناهار، کار ساخت‌وساز بی‌درنگ از سر گرفته می‌شود. بیل‌های مکانیکی از کنار سازه‌های فولادی زنگ‌سرخی می‌گذرند که زیر جرثقیل‌های برجی قد برافراشته‌اند. روی بنرهایی که از بلندترین تیرها آویزان‌اند، نوشته شده است: «حتی اگر کار طول بکشد، عجله نکنید.» تابلوی امتیازدهی بزرگ LED برندگان مسابقه شعرسرایی درباره ایمنی را اعلام می‌کند. کلاه‌های ایمنی‌ای که برچسب تعهد «اگر ایمن نباشد، کار نمی‌کنم» روی آن‌ها چسبانده شده، روی کمدها قرار دارند. کارخانه‌های تکمیل‌شده از آن سوی خیابان برق می‌زنند.

در کنار پیام‌های هشداردهنده، حس فوریت هم در فضا موج می‌زند. سامسونگ پیش‌بینی می‌کند تقاضا برای تراشه‌های حافظه تا سال ۲۰۲۸ همچنان به‌شدت افزایش یابد. این شرکت سال‌ها شاهد بوده که رقیب داخلی‌اش SK Hynix در بازار جهانی مدل‌های حافظه با پهنای باند بالا، که توان‌بخش شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی Nvidia هستند، از آن پیشی می‌گیرد. (در همین حال، شرکت تایوانی TSMC در کسب‌وکار تولید قراردادی تراشه پیشتاز بوده و تراشه‌هایی را می‌سازد که شرکت‌های دیگر طراحی می‌کنند.) توسعه مجموعه Pyeongtaek تلاش سامسونگ برای بازپس‌گیری جایگاه پیشتاز در بازار تراشه‌های حافظه است.

با اینکه گرما می‌تواند طاقت‌فرسا باشد و محوطه‌های کار شلوغ‌اند، Hye-rin قصد رفتن ندارد. او می‌گوید: «دستمزد اینجا از سایر محل‌های ساخت‌وساز بیشتر است و کار هم نسبتاً آسان است.» دستمزد روزانه‌اش ۱۴۰ هزار وون (۹۷ دلار) است و انتظار دارد رونق ساخت‌وساز تا مدتی او را مشغول نگه دارد: «فقط باید مدام برگردی.»