قانونی گسترده که با هدف کاهش تشریفات اداری تدوین شده، می‌تواند توسعه زیرساخت‌های انرژی در آمریکا را سرعت ببخشد.

درحالی‌که هنوز گردوخاک انتخابات میان‌دوره‌ای سرنوشت‌ساز این هفته فرو ننشسته، قرار است سنا در ۹ نوامبر درباره قانون دوحزبی مقرون‌به‌صرفه‌سازی و اشتغال آمریکا (BAAJA) رأی‌گیری کند. این طرح می‌تواند سرانجام آغازگر بازنگری در روند کند و پیچیده صدور مجوز برای پروژه‌های انرژی باشد؛ بخشی از اصلاحاتی که «اصلاحات صدور مجوز» نام گرفته است. سال‌هاست که افراد هر دو طیف سیاسی خواهان چنین تغییری هستند. 

پرسش اصلی این است که آیا این قانون انتشار گازهای گلخانه‌ای در بخش انرژی آمریکا را کاهش می‌دهد یا آن را باز هم افزایش خواهد داد.  

نظام فدرال صدور مجوز برای محافظت از محیط‌زیست در برابر آلودگی صنعتی ناشی از پروژه‌های بزرگی مانند نیروگاه‌ها، خطوط انتقال برق و خطوط لوله گاز طبیعی طراحی شده است. امروزه صدور مجوز تابع مجموعه‌ای از قوانین، از جمله قانون سیاست ملی محیط‌زیست و قانون آب پاک است. اگر چیزی درباره وضعیت کنونی صدور مجوز در آمریکا بدانید، احتمالاً این است که روند آن کند و به‌شدت پیچیده است.

بنابراین، BAAJA در ۴۱۷ صفحه خود می‌کوشد این روند را سر‌و‌سامان دهد. این لایحه موادی دارد که دامنه پروژه‌های نیازمند دریافت مجوزهای فدرال را محدود می‌کنند و موادی دیگر که برای سرعت‌بخشیدن به روندی که امروزه ممکن است سال‌ها طول بکشد، مهلت‌هایی تعیین می‌کنند. (این لایحه همچنین مواد مشخصی درباره برنامه‌ریزی انتقال برق، معدن‌کاری و طیف گسترده‌ای از موضوعات دیگر دارد؛ متن آن بسیار فشرده و پرجزئیات است.)

نکته‌ای که باید درباره این لایحه دانست این است که تا حد زیادی نسبت به فناوری بی‌طرف است: این لایحه راه را برای توسعه پروژه‌های مرتبط با سوخت‌های فسیلی و انرژی‌های تجدیدپذیر باز می‌کند. به همین دلیل، گروهی نامتجانس از قانون‌گذاران و سازمان‌های بیرونی از آن حمایت می‌کنند.

چهار حامی این لایحه در سنا، دو جمهوری‌خواه و دو دموکرات هستند. کاخ سفید نیز از این لایحه اصلاحات صدور مجوز حمایت کرده است و شورای مشاوران اقتصادی آن به این نتیجه رسیده که این طرح زمان بررسی‌ها را کاهش می‌دهد و مزایای اقتصادی، از جمله افزایش تولید ناخالص داخلی، به همراه خواهد داشت.

گروه‌های فعال در حوزه انرژی پاک، مانند انجمن نیروی پاک آمریکا، نیز عمدتاً از این لایحه حمایت کرده‌اند. تحلیل این انجمن نشان می‌دهد که این طرح می‌تواند زمینه اتصال ۳۵۰ گیگاوات انرژی پاک جدید به شبکه برق را فراهم کند.

بااین‌حال، برخی گروه‌های محیط‌زیستی با این لایحه یا بخش‌هایی از آن مخالف‌اند. ارزیابی شورای دفاع از منابع طبیعی می‌گوید بخش‌های مربوط به انتقال برق می‌توانند مزایای چشمگیری برای شبکه داشته باشند، اما محدودترشدن ارزیابی‌های زیست‌محیطی ممکن است به زمین‌های عمومی و خصوصی آسیب بزند.

بسیاری از فعالان حوزه اقلیم مدت‌هاست خواهان اصلاحات در روند صدور مجوز هستند و استدلال می‌کنند که انرژی‌های تجدیدپذیر بیش از سوخت‌های فسیلی از آن سود خواهند برد. استدلال این است که انرژی خورشیدی و بادی از ارزان‌ترین منابع موجود در حال حاضرند؛ بنابراین، اگر امکان ساخت تأسیسات انرژی بیشتری فراهم شود، این منابع احتمالاً از نظر اقتصادی دست بالا را خواهند داشت.

چند تحلیل اولیه کوشیده‌اند اثر BAAJA بر انتشار گازهای گلخانه‌ای در آمریکا را برآورد کنند. یکی از این تحلیل‌ها که اندیشکده Rhodium Group منتشر کرده، به این نتیجه رسیده که در بهترین سناریو، این لایحه انتشار گازهای گلخانه‌ای در کل اقتصاد را ۴ درصد کاهش می‌دهد، هزینه سالانه انرژی را برای هر خانوار ۷۸ دلار پایین می‌آورد و تا سال ۲۰۴۰، ۲۰۰ گیگاوات انرژی پاک جدید ایجاد می‌کند. در بدترین سناریو، میزان انتشار تقریباً بدون تغییر می‌ماند.

گزارش دیگری از گروه پژوهشی غیرانتفاعی Resources for the Future نشان می‌دهد که این لایحه می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای در بخش برق را تا سال ۲۰۴۱ به میزان ۶ درصد کاهش دهد و تا میانه قرن بیش از ۳۵۰ میلیارد دلار از هزینه‌های سیستم کم کند.

اما نگرانی‌هایی وجود دارد که اثر واقعی این لایحه صدور مجوز، بازکردن راه برای ساخت نیروگاه‌های جدید گاز طبیعی باشد. با افزایش فشار مراکز داده بر شبکه برق، موجی از اعلام طرح‌های ساخت چنین نیروگاه‌هایی به راه افتاده است.

کوین کرچر، مدل‌ساز حوزه انرژی و استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه پردو، می‌گوید: «در نهایت با یک بده‌بستان روبه‌رو می‌شوید: از یک‌سو صنعت برق پاک را گسترش می‌دهید و از سوی دیگر، به‌عنوان بخشی از مصالحه، صنعت سوخت‌های فسیلی را توسعه می‌دهید.»

کرچر برای برآورد ابعاد این بده‌بستان، اثرات احتمالی این لایحه بر انتشار گازهای گلخانه‌ای را نیز مدل‌سازی کرد و به این نتیجه رسید که اگر BAAJA در سال ۲۰۲۵ اجرا شده بود، انتشار گازهای گلخانه‌ای در بخش انرژی از سطح واقعی آن سال بیشتر می‌شد. خطرات مربوط به آلودگی هوا برای سلامت و مرگ‌ومیر نیز افزایش می‌یافت.

قرار است سنا در ۹ نوامبر، بسیار پیش از آغاز به کار کنگره بعدی، درباره این لایحه رأی‌گیری کند. مشخص نیست پیروزی‌های چشمگیر دموکرات‌ها چه اثری بر سرنوشت این طرح بگذارد؛ پیش‌بینی می‌شد لایحه با حمایت عمدتاً جمهوری‌خواهان و همراهی شماری از دموکرات‌ها در سنا تصویب شود. دموکرات‌ها ممکن است تصمیم بگیرند تا سال آینده صبر کنند؛ زمانی که کنترل هر دو مجلس را در اختیار خواهند داشت. اما هر توافقی در نهایت باید امضای ترامپ را به دست آورد و این موضوع دامنه تغییراتی را که یک لایحه جدید می‌تواند ایجاد کند محدود می‌کند. 

در جهانی که صدور مجوز برای پروژه‌های جدید آسان‌تر باشد، انرژی پاک بیشتری خواهیم دید، اما گاز طبیعی بیشتری هم تولید خواهد شد. قیمت‌ها ممکن است کاهش پیدا کنند، اما این کاهش می‌تواند تقاضا برای برق را افزایش دهد و در نهایت به انتشار بیشتر گازهای گلخانه‌ای بینجامد.

ساده‌سازی نظام صدور مجوز و کاهش تشریفات اداری هدفی ارزشمند است. اما وقتی پای انتشار گازهای گلخانه‌ای در میان باشد، هنوز هم اهمیت زیادی دارد که دقیقاً چه چیزی می‌خواهید بسازید.